"Birini hiçbir zaman affetmeyeceğini anladığın zaman ondan vazgeçersin. Birinden hiçbir zaman vazgeçemeyeceğini fark ettiğin zaman ise onu affedersin."
Vazgeçmek çok daha zorlu benim için, affedebiliyorum. Her ne olursa olsun sonunda affetmeden aşamıyorum insanların yaptıklarını. Nefret oluşmasına izin verirsem bir şeyler sürekli diri kalıyor ve o nefret günden güne büyüyor. Nefrette bir duygu olduğu için bunu dahi beslemek istemiyorum bazılarına karşı. Hayatımdan çıkardıktan sonra haberleri olsa da olmasa da kendi içinde affedip yoluma devam etmeyi tercih ediyorum. Bu zamana kadar hep böyle yaptım ve bundan sonrasında da değişmeyecek bu. Daha zararsız geliyor, en azından kendi açımdan böyle...
Bence affetmek daha zor. Önce gururunu ezip geçmelisin, kendini sana yapılanları unutmalısın, ki bu çoğu zaman imkansız. “Affettim” dersin belki ama içinde bir şeyler hala kırgındır. Vazgeçmek ise affetmeye nazaran daha kolay hatta bazıları için bir kaçış.
Vazgeçmek bana o kadarda zor gelmiyor. Sonuçta insanlardan soğursun ya da aynı şeyleri hissedemezsin soğuyabilirsin gibi. Fakat affetmek çok başka bir durum. Canın yanmıştır. Belki de ihanete uğramışsındır. Bunu affetmek pek kolay olmaz. O yüzden ben affetmek diyorum.
İkisi de birbirinden zor bir uçurumun kenarında durmak gibi diğeri suyun içinde boğulmak gibi gitsen giremiyorsun kalsan olmuyor doluya koysan almıyor boşa koysan hiçbir zamanda dolmayacak bunuda biliyorsun İkisi de birbirinden boş
Benim için vazgeçmek daha zor. Öyle kolay vazgeçemem ben birinden. Ancak öyle kolay da almam insanları hayatıma. Birini kalbime almam da zordur, kalbimden söküp atmam da zordur... Aldatılma olmadığı sürece her şeyi affedebilirim. Ama iş vazgeçmeye geldiğinde işin rengi değişiyor. Vazgeçemiyorum. Geçsem de uzun zaman alıyor.
Affetmek benim nazarımda çok daha zor açıkcası. Birinden vazgeçebilmek için birçok sebep bulabilirim ama affetmek için çok fazla sebep bulamayabilirim. Zaten bence birini affetmek ya da affetmemek bu iki şeyi düşünüyorsak ortadaki hata oldukça büyük demektir. İkili ilişkilerimde ufak sorunları büyümeden halletmek gayesinde olan biri olduğum için af aşamasına ulaşan pek bir şey olmuyor.
Bence vazgeçmek daha zor birisinin affetmek için küçük bir sebep yeter vazgeçmek öyle olmuyor vazgeçmek için bin sebep bulsan bile vazgeçmemek için 1 fazlasını bulursun ben vazgeçmeyi bilemeyenlerdenim
kolay vazgeçmem ben yapım bu her daim istediğim bişey de tırmaladım çırpınırım adeta içimde yüz defa affederim onu haberi bile olmaz, ta ki başka bir kadın işin içine girene kadar o an bitiyor işte.
Kesinlikle ortada aldatma vb. Güven kırıcı bir durum yoksa vazgeçmektir. Çünkü vazgeçmek alışkanlık tır aslında. Siz vazgeçmeyi düşündüğünüzde alışkanlıklarınız dan vazgeçmeyi tercih ediyorsunuz.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
Tam olarak yaşadıklarımı özetliyor maalesef ben affettim