İkimiz de birbirimizi seviyoruz ama neden arkadaş oluyoruz?

Onu uzun zamandır seviyorum bunu biliyor itiraf etmiştim. Sevgilisi yok. Askerden dönene kadar düşünmüyordu. Daha askere gitmedi 2 aya gidecek çok değişik biri sanırım o da ne yapacağını bilmiyor. Arkadaşça konuştuğumuz da oldu zaten istekliydi o da eğleniyorduk konuşuyorduk geçenlerde hikayesine yazdım filan konuşuyordu ama geç yazıyordu istemediğini anladım beni neden istemiyorsun askere gideceğin için mi fialn sebeplerin arasında o da var dedi bir de iş yerinden olmam en büyük sorun o onun için sonra keyfin bilir fialn dedim çünkü artık konuşmak istemedim bana keyifle alakalı bir şey yok fialn dedi konuşmak daha da istemedim konuyu kapattım ama o yine açtı He arkadaş olmak istersen sonuna kadar dedi onu sevdiğim için olmak istemediğimi zarar verebileceğimi söyledim ilerde. Bir saat sonra iş başı karşılaştık filan tabii ben ondan nefret ediyorum o kadar sinirliyim ama o hep bana karşı iyi davranıyordu düşünceli davranıyordu konuşuyordu. Bana vicdansız olduğumu söyledi arkadaş olmayı kabul etmedim diye sanırım. Sonra yumuşadım biraz o da samimi olmaya başladı. Uğraşmaya didişmeye başladı. Ama benim kafam çok karışık ne yapacağım hiç bilmiyorum arkadaş olmalıyım yoksa uzak mı durmalıyım beni sevdiğini biliyorum ama uzak durmaya çalışıyor bazen de ben vaz geçmeye başlayınca gitmemden korkuyor yapışıyor ruh hastası ya acaba bana takık mı kafam çok karıştı.