Gereksiz yere mi endişe ediyorum?

Benim korktuğum insanların zamanla değişmesi …😞

Umarım değişmez, bu zamanda herşeyi çabuk tüketiyoruz maalesef.

Çok haklısın. Bazıları güvenilmez biri olduğunu o kadar çok saklıyor ki sen zannediyorsun o yapmaz o aldatmaz. En zor zamanlarında kendinden fedakarlık ederek her şekilde yanında oluyorsun. Sonra şartlar değişiyor o zor zamanlarını atlatıp rahatlığa kavuşuyor. Senin yaptığın tüm iyilikleri unutup işi bittiği için rol yapmayı bırakıyor ve aldatılıyorsun… Bunu 3 yıllık ilişkimde yaşadım. Atlattığımı zannediyordum ama içimde hep bir korku kalmış maalesef

Öyle bir travma yaratıyor maalesef ama yine de herkesi aynı kefeye koymadan değerlendir. Yapan kendine yapar zaten, sana hiçbir şey olmaz tek kaybın zaman işte ama Allah'ın bir bildiği vardır. Tecrübeler, deneyimler, doğru zaman, doğru yer.

Her şey o kadar iyi ilerliyor ki. Bazen mükemmeliyet de korkutucu olabiliyor. Herkesi ayrı değerlendirmek tabiki en doğrusu ama yaşanan travmatik olaylar yüzünden acaba rol mü yapıyor hissiyatı verebiliyor. Acaba zor durumlar bittikten sonra yine aldatılacak mıyım korkusu oluyor istemsizce. Etrafımda sırtlan arkadaşım çok fazla ve vesvese veriyorlar. “O pilot olacak sen avukat olduğun için olduğun yerde kalacaksın seni hosteslerle aldatır” ya da “kazancı artacak kendini kaybeder seni ayakta aldatır ruhun duymaz” cümlelerini işitiyorum. Bundan dolayı arkadaşlarımla da ilişki konularını hiç açmıyorum çünkü söyledikleri şeyler hiç hoş değil. Ama tanımadığım insanlar daha mantıklı şeyler söyledikleri için buraya yazmak mantıklı geliyor

Yani dedim ya karakteri sağlam insanı ne güç ne para etkilemez, umarım böyle biridir hayatındakide.

Öyle olduğunu düşünüyorum. Ama bir şey farkettim sizinle de fikirlerim uyuşuyor..

Sevindim yalnız hissetmemene öyleyse. :)