Annemle aram çok kötü. Ne yapabilirim?

Annemle aram kendimi bildim bileli hep kötüdür. 25 yaşım var ve annem hala bana şiddet uyguluyor. Okudum, eşekler gibi çalışıyorum, mevkim var, nişanlıyım fakat hala anneme yetmiyorum. Sürekli bana ergenlik dönemimde yaptığım hataları hatırlatıyor. Çocukluğumdan bu güne hep sevgisiz kaldım ben. Çok yoruldum çok yıprandım. Bugünki ben için ben çok çalıştım, çok acı çektim ama annem bana bir hiçmişim gibi davranıyor. Babam içki içer ve içince kavga çıkarır. Ben hep annemi korumaya çalışırım. Ama annem her ne olursa olsun babamı affeder banaysa kara çalı der aralarını açmaya çalışıyormuşum ben güya. Bir seferinde babamın anneme ihanetini yakalamıştık. Babam da annemi hiç mutlu etmedi. Şimdi annem hep babama kızın senin bana yaptıkların yüzünden hiç mutlu olamıycak der. Babamın ihanetinde benim ne suçum var ki? Hep beni aşağılıyor annem. Ben olmasam sen oro... pu olurdun diyor. Üniversite 1 de okurken bi arkadaşıma aşık olmuşdum. Toksik bir ilişkiydi annem de biliyordu. Son sınıfta ayrıldık. Annem hala onu sevdiğimi sanıyor. Ama ben başkasıyla nişanlıyım ve nişanlımı çok seviyorum. Hep bana eski sevgilimi hatırlatıyor. Kalbimdeki kırıklıklar, başıma gelen onca travma, hayatımdaki stres beni çok üzüyor ve agresif yapıyor. Şu anda evlenip bu evden de kurtulamıyorum. Başka bir eve de çıkmama izin vermiyorlar. Ben napabilirim? Nasıl böyle bir durumu daha katlanılır hale getire bilirim? Çok uzun olduğu için özür dilerim. Çok çaresizim.