Ayrıldıktan sonra içimde oluşan fil oturmuş hissi?

Belki basit ve saçma gelecek ama gerçekten inanılmaz sevdiğim, aşık olduğum sevgilimden ayrıldık. İlklerimin nerdeyse hepsi onunlaydı. Tanışmamız aylar sürdü ama sevgili dönemi 41 gün. Hani 40 gün 40 gece düğün derler ya, işte öyle inanılmaz güzel zamandı. Son zamanlarda bana soğuk davranmaya başladı. Sadece bana değil çevresindeki herkese karşı öyleydi ve mutsuzdu. Ne yapıp ettiysem yetemedim düşüncesine kapıldım onun için çok üzülüyodum. Sürekli yazıp sıkıyodum onu o kadar bencilim ki Allah belamı versin belki biraz yalnız bıraksam kendi haline çekilse ve toparlamaya çalışsa hala beraberdik. Yine dayanamayıp aptal beynimle geçen gece biraz içip yazdım içimdeki her şeyi döktüm. Bu arada babası vefat etti, okulda çok yorgun düşüyor ve çevre açısından pek şanslı değil. Bana ilişkide mutsuz olduğunu söyledi. Ayrılsak da ayrılmasak da ben mutsuz olucam ve engelleyemiyorum deniyorum olmuyor dedi. Ayrılırsak mutlu olacak mısın diye sordum. Bana dediği şey "hayır asla mutlu olmam ama üstümden bir yük kalkacak. Senin bana verdiğin sevgiyi ben sana veremiyorum çok temiz birisin çok seviyosun ve seni haketmiyorum sen de beni haketmiyosun seni sevdiğini belli edecek birini hakediyosun, ilaç kullanıyorum biliyosun ve hissedemiyorum doğru düzgün hiçbir duyguyu." idi. Ben kabullendim ama göğsüme oturmuş bi fil var sanki. O üzgün hal gitmiyo ve iğrenç bir his içimde sürekli. Unutmak istemiyorum kızgın değilim kırgın değilim iyi ki vardı iyi ki tanıdım ve iyi ki bunca şey yaşandı onu hala çok seviyorum.