Çok sevdiğin halde doğru kişi değilmiş gibi hissetmek yanlış bir şey mi?

baştan belirtmem gerekirse kendimi bu konuda yeterince kötü hissediyorum zaten, üzerime gelecek yorumlara karşı dilimin kemiği olmaz. temelleri sağlam atılmış, masum ve popüler kültürden bağımsız bir ilişkimiz var. dünyanın en güzel kızı gibi hissettiren dünyanın en yakışıklı ve komik erkeği. bazen kahkahalarımın ortasında onu ne kadar sevdiğimi fark ediyorum ve gözüm doluyor. buraya kadar her şey normal. ama günün sonunda düşünüyorum, sanki hayat bizi eninde sonunda farklı yönlere çekecek ve her güzel şey gibi bu da bitecek. onun kariyer planlarıyla benimki çok farklı. ben her zaman çok başarılıydım fen lisesinde okudum. o ise uzun süre sporla uğraştı, yurtdışına gitti takımı için vesaire ama bırakmak zorunda kaldı. sporla ilgili bir kariyer düşünüyor hala. uzun vadede ne ben ona ne de o bana uygun değil gibiyiz. gelecek düşünemediğin biriyle neden birliktesin diyebilirsiniz ama çok genciz ve hikayemiz daha da küçükken başladı. 12-13 gibi komik bir yaştaydık hatta. ondan vazgeçmek istediğimden değil, bunu asla istemiyorum. ama sanki hayatımın bir döneminde buna mecbur kalacağım gibi geliyor... korkuyorum, üzülüyorum hatta kahroluyorum. ama bu hissi aşamıyorum...