Kafam Karışık, Nişan Atmayı Düşünüyorum?

Merhabalar,

Yaklaşık 6 senedir birlikte olduğum kız arkadaşım (nişanlım) var. Kendisiyle uzun süren mutlu bir birlikteliğimiz olması nedeniyle mutluluğu bir adım daha öteye taşıyalım evlenelim istedik. 6 ay önce nişanlandık, 3 ay sonra ise evleneceğiz. Ancak bu süreç içerisinde bazı şeyler kafamda soru işareti yaratmaya başladı.

Nişanlım ve ben gayet güzel işlerde çalışan iki kişiyiz. Haliyle bu nişan ve nikah sürecini rahat atlayabileceğimizi de düşünmekteydik. Ancak durum pek öyle olmadı. Biliyorsunuz ki ev dizim işinde bazı sorumluluklar paylaştırılıyor. Örneğin mutfak tarafı ve yatak odası kız ve ailesinde iken kalan yerlerin yükümlülüğü erkek ve ailesinde kalıyor. Biz nişan öncesi konuyu detaylı bir şekilde görüştük kredi çeker hallederiz çok bir şey yok demiştik. Bu sürecin başından bu yana ailem şu an için durumları olmamasına rağmen gerek altın gerekse beyaz eşyaları alarak hiç beklemediğim şekilde yardımcı oldular yuvamızın oluşması için. Ancak kız tarafı takılan takılar yetmezmiş gibi ilave altın isteyip üzerine ise bizim şu dar günlerimizde ne arayıp ne de sordular. Kredi çeker hallederiz dediğimiz işleri nişanlıma sorduğumda ise bana verdiği cevap “hallederiz” demekten öteye geçemiyor maalesef. Ben tüm mevcudiyetimle nişan hazırlıklarından tutun da düğün hazırlıklarına kadar her şeyde elimdekini koymaktan çekinmezken, ailem her şeyin iyisi olsun deyip elindeki avucundaki parayı saçarken nişanlım ve ailesinin bu tavırlarına anlam veremiyorum.

Nişanlımdan açıkça “şunu şöyle yapalım, bunu böyle yaparız, birlikte hallederiz ne olacak” sanki tarzı cümleler duymayı beklerken “hallederiz” denilerek geçiştiriliyorum. Üzerine bir de bu zorlu dönemde dışarıda oturuyoruz, yemek yiyoruz, çay içiyoruz, buluşuyoruz oldum olası yaptığı gibi ona da bir faydası olup “ben ödeyeyim sen çok harcıyorsun” dahi demiyor. Bununda üzerine mutfak malzemelerini en kötü 6 aydır halletmiş olması gerekirken onu da halletmiş değil”bunu da birlikte hallederiz değil mi” diye soruyor. Açıkçası ben evliliğin iki tarafın isteğiyle gerçekleşen bir şey olduğunu düşünürken bu yolda tek kaldığıma inanmaya başladım. Kız tarafı ziyaretlerine gittiğimizde arsadan vs den bahsetmeyi biliyor, nişanlı olduğum senelerdir birlikte olduğum (babası na yeni tanıştığımız söylenmiş) kişiyle ev için eksiklerde koşturduğumuzda kardeşini göndermeyi biliyor ancak bir arayıp da “oğlum bir ihtiyacın var mı?” dahi demiyor.

İyice soğumuş durumdayım. Nişanlımı seviyorum ama ikimizde senelerdir çalışmamıza rağmen ben yememden içmemden giyimimden kesip bu günlere hazırlık yaptığımda onun mutfak malzemesi dahi toparlayamamasına, ailesinin garip tavrına, hiçbir şeyin fiyatına bakmadan bir şeyleri beğenip durmasına, yeme içmeden tutun nikah için verilen ücrete kadar elini cebine atmıyor oluşuna anlam veremiyorum. İyice darladım kendimi bir akıl fikir verin Allah aşkına…