Kendime hep şu soruyu soruyorum , nedennn?

yine her gün gibi 7.30 da kalktım içim buruk bir şekilde yine çıkmak istemiyordum yatagımdan hemen aklıma yine düşüverdi yüzü ama kalkmak zorundaydım yine giyindim yanıma kırık bir kalp aldım iş yolunu tuttum işyerim 4 tarafı camlı ve etraf görünür durumda 1 ayın ardından yüzünü ilk defa gördüm elim ayagim titredi heyecandan kalp atışlarım hızlandı ve gözlerim doldu kendime şu soruyu sordum neden , neden bu kadar çok seviyorken terk etti beni artık çok yorgun hissediyorum kendimi yanlız , çaresiz hissediyorum şu dönemde ne yapmalıyım bilmiyorum.