Neden yalnız insanlar mutsuz sanılıyor?

İnsanın hayatında mutlaka "özel" birinin olması gerektiği şeklindeki genel yanılgı nedeniyle. Bunda dinsel öğretinin de payı var. "Yalnızlık Allah'a mahsustur" denir, herkesin bir eşinin olması, hatta mutlaka soyunu devam ettirmesi de dinin dayatmasıdır. Neden? Çünkü cinsel ihtiyaçların evlenmeden giderilmesi dinen yasaktır, toplum tarafından da hoş görülmez. İnsanlara 30 lu yaşlardan önce mutlaka evlenmeleri gerektiği fikri aşılanır. İnsan yalnız olmayı kendisi seçmişse buna ancak saygı duyulması gerekir, eleştirilecek bir yanı yoktur. İnsan, arkadaşları ve ailesiyle mutlu olabilir, bir ilişkinin sorumluluğunu almak istemiyor olabilir, çevresinde mutsuz ilişkiler görüyor olabilir, vs. Herkes kendi hayatına baksın.

Karşında şöyle bir toplum var toplumun %80 i falan hayatın, yaşam sürecinin ; doğmak, büyümek, genç hayatında bir şeyler yaptın, aşık olmak, üni hayatı, mezun oldun, iş buldun, para kazanmaya çalışıyorsun, evleniyorsun, çocuk yapıyorsun ve bu böyle gidiyor :)

hayat bundan ibaret çoğu insan için. ben de kendime uygun birini bulamıyorum ve ayrıca uğraşıklı olduğundan da uğraşmak istemiyorum yalnız kalıyoruz kesinlikle yalnız olmanın kendince farklı avantajları var. Kendine daha fazla zaman ayırabilirsin, arkadaşlarınla eğlenebilirsin seni kısıtlayacak bir şey söz konusu değil. kişisel gelişiminin üstüne düşebilirsin..

yalnız insanları mutsuz, başarısız olarak görülen bir toplum algısı var maalesef herkes tarafından değil ama çoğunluk bir kesim böyle bakabilir :)

herkesin sevgilisi olmak zorunda değil. bazı kesimler hatta sevgili ismini vermiyor daha çok hayat arkadaşı olanlar var beraber yaşayan birbirlerine maddi, manevi ilgi gösteren ama sevgili olmayan, evlenmeyen böyle kesimler de var herkesin kendi tercihi yani :)

Sevgilinin olmaması yalnız olduğun anlamına gelmez bence ailenle ya da çok iyi arkadaşlarınla da çok güzel zaman geçirebilirsin bunu karşındaki insana anlatırsan anlat diye düşünüyorum