33 yaşına kadar hiç sevgilisi olmamış bir erkek şanssız mıdır?

Bence ben şanssızım sadece aşkta değil hayatta her konuda kaybettim yaşım ilerledikçe beklenti heves istek umut hepsi azalıyor herşeye geç kalmış hissediyorum hayallerimin hiçbiri de gerçekleşmedi zaten

Bence ben şanssızım ne iş ne aşk ne sosyal hayat hiçbirinde yüzüm gülmedi bahtım kara herhalde olumlu düşünsem de hiçbir şey değişmiyor ki senelerdir aynıyım gençliğim böylece geçti gitti

Bence psikolojik değil bu tamamen çocukluk ve ergenlik kaynaklı bir şey yani eksiklik diyim telafisi olduğunu sanmıyorum çocukluğumda ergenliğimde utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim asosyaldim zaten kendimi aşamadım hiç açılamadım bu yüzden hep kapanık kaldım yaşım ilerledikçe de iyice kapandım kendimi hep kapattım hayata karşı çok zayıf güçsüz yetersiz biriyim

Senelerdir aynı yaşam döngüsündeyim sosyal hayatım zaten hiç yok arkadaşım çevrem yok hep yalnızım evde ölü gibiyim sanki yaşamıyormuş gibiyim her günüm aynı 5 10 15 20 sene önce de aynıydı hep evdeydim zaten evde insan sıkılıyor bunalıyor aklım hep dışarda aktivitem sınırlı yani pencereden dışarı baksam insanları görünce hüzünleniyorum hayatın içinde olamadım evde yaptığım şeyler hep aynı yani çok değişiklik olmuyor köşeme çekilip kendi halimde takılıyorum her gün ibadet yapıyorum egzersiz yapıyorum müzikle uğraşıyorum dışarıyı izliyorum tv izliyorum bir şeyler okuyorum bir şekilde geçip gidiyor zaman

Ailemde hâlâ işimin olmasını evlenmemi bekliyor