Hiç beklemediğiniz anda biri sizi seviyorum derse tepkiniz ne olurdu?

Geçen gün bir kız gördüm kampüs arabasına binen. Çok hoşuma gitti. Hayallerimdeki kız işte bu dedim o an. Çok güzeldi, büyülemişti beni. Hani hayatınız boyunca sahip olmayı dilediğiniz ideal eşi hayal edersiniz de onu tüm detaylarıyla canlandıramazsınız ya kafanızda, ama onu görünce hah bu o işte dersiniz, bu da tam olarak öyle bir şeydi işte. Ben öyle gördüğüne aşık görmediğine bulaşık bir tip değilim. Eli yüzü düzgün yakışıklı biri sayılırım. Ancak öyle pek çıkmışlığım da yok...

Neyse, orada konuşamadım onunla, dilim tutuldu, geçti gitti. Kaçırdım o kızı. Ama bana biraz bakmıştı, bir şey diyecekmiş gibiydi, hafif tebessüm etmişti sanki ama pek emin olamamıştım tavrından. Şimdi koca kampüste onu bulmak için 3 gündür kampüsü turluyorum. Avare avare gezişim rahat bir toplam 10 saati geçmiştir eminim. Kampüsün girişine en yakın durağında otobüsleri bekliyorum saatlerce; inenleri ve otobüstekileri kesiyorum tüm boş vaktimde. Sadece onu tekrar görmek, tüm cesaretimi toplayıp onunla ayaküstü birkaç dakikada tanışıp benim için bir 15-20 dakikasını ayırıp bana bir kafede eşlik edebilir mi diye. Derdim makara geçer gibi ayaküstü "evlen benimle" gibi bir saçmalık değil. Ona gidip ondan çok etkilendiğimi, -sevgilisi olsun olmasın- ondan çok hoşlandığımı itiraf edip bunun bilincinde olarak beni bir arkadaş olarak kabul etmesini sağlamak, onunla yakınlaşmaktı. Hem onu tanımak, etkilemek hem de onun beni tanımasını sağlamak istiyordum.

Gerçekten aşığım ben o kıza. Ama gidip damdan düşer gibi bunu ona söyleyemem. Hem bir erkek arkadaşı var mı bilmiyorum. Adını bile bilmediğim biri bu. Ama yaşadığım bu his gerçekten de gerçek! O kız bana evet dese bir yengeç burcu erkeği (duygusal-romantik yapıda bir insan) olarak sevgimle boğarım onu. Ama sırf mutlu olmak için beğenmediği birine evet demesi gerekmediğini ve hatta demeyeceğini biliyorum. Ben zaten ona baskı yapma taraftarı değilim. Gayet ciddi bir amacım var. Kimseye karşı eğip büktürmediğim egomu/gururumu bir kenara bıraktım, cesaretimi topladım, şimdi emek harcayarak onu bulmaya çalışıyorum. Sonra onu etkilemek için olabildiğince zekamı, espritüel yanımı ve iyi niyetimi öne çıkararak onu etkilemeye çalışacağım.

Olur, olmaz, onu bilemem, ama yok derse de içime gömüp önüme bakmaya çalışacağım artık. Zorla güzellik olmaz.

Ama ben denemezsem, o bunu düşünmezse nasıl gerçek aşk olacak ki?

Bir kız olsam bana ilan-ı aşk eden bir erkeği muazzam onore eder, önünde yok diyebilmek için epey ezilir büzülürdüm. Ama konudaki kadınların bu tavrı teklif etmeye çekingen erkekler yaratıyor ve ondan sonra da gerçek aşkı bulamadıkları için serzeniyorlar. Kadınların çoğu kendilerinin teklif etmemesi gerektiğine dair bir gurur içerisindeyken aynı zamanda kendilerine teklif eden beğenmedikleri erkekleri acımasızca bozma eğilimindeler. Kadınların düşmanı yine kadınlar yani.

Bayanların bu yorumlarını görünce epey moralim bozuldu. Eğer o da buradaki bayanlar gibi düşünüyorsa diye endişeye kapıldım şimdi.

Aynen çok haklısınız. Ya bayanlar böyle yapmayın ama böyle olursa ben biterim heralde orda yerin dibine girer çıkamam heralde bidaha :)

Müsait bir zamanda okumaya çalışıcam bunları :) teşekkürler cevap için :)