Sevgiliniz yokken de mutlu musunuz?

Sevgilim yoksa hayatın bir anlamı yok sadece aşkla mutlu oluyorum

Mutluluğu sevgili de veya başka bir insan hiç bir zaman aramadım.
Kendimle mutlu olmayı zamanla öğrendim. O yüzden mutluyum.
Sevgili benim için hayat arkadaşı gibi olur. İyi veya kötü herşeyi birlikte ortak yaşarız.

Ne umudum var ne uykum
Kime hesap sorsam bilmiyorum
Kocaman bir yağmur bulutuyum
Kendimden çok korkuyorum
Kağıt ve kalem ben artık bu kadarım
Bir şey var ama daha tam anlatamadım
Yenildiğim kesin de yanılmadım
Şehirlerin kalbi yokmuş anladım
Öpsene beni tam da bu gece
İnancım kalmamışken hiçbir şeye
Bu böyle gittiği yere kadar gider
Bugün çok mutluyum ama birazdan geçer.
aynen bu moddayım🙄🫂
hayır, aynada kendi kendimi güldürüyorum 😅

Mutluyum, insan tabii ki yanlızken bile mutlu olması gerekiyor, yoksa başkasını nasıl mutlu edebilirsin ki?

sevgili yapacak çağınıza geldiğinizde mutlaka bir boşluk hissediyorsunuz mutlu olabilirsiniz ama eksikliğini hep hissedersiniz

Black Pilli öğrendim. Sevmekten sevilmekten iğrendim. Yalnızlığımı alacağına Allah canımı alsın. Yalnızlık boynuzlamaz, sömürmez, dırdır etmez, arkandan dedikodunu yapmaz. Yani yalnızlığın en kötüsü bile sevgilinin en iyisinden daha iyidir.

Benim mutlu olmam için bir sebep ya da bir canlıya ihtiyaç duymam gerekmiyor başlı başına kendimle mutlu olan biriyim ihtiyaç duymadım

Mutluluk insanın kendi içindedir. Birine sevgi beslediğinde bile bu kendine ait verebildiğin sevgi olduğu için mutlu olmalı insan.

Sevgilim yok ama karşılıksız sevdiğim var sevildiğini bilmeden sevenini tanımayan birini seviyorum ve genelde mutlu sayılmam

mesai saatinde neden geç cevap veriyorsun diye trip yemekten bıktım sevgili yokken daha huzurluyum gibi

eskiden mutluluk küçük anlarda gizliydi sonra onun yanımda olması beni mutluluğun devamlı olabildiğini öğretti sonra o gitti mutlulukla aramız açıldı maalesef bakalım hayat neleri öğretecek daha bilmiyorum