Hiç kimseyi hayatında istememek?

İnsanlara güvenim kalmadı abi. Hayatima birini almak istiyorum alıyorum da mutlu oluyorum sonra yine her şeyine şüpheyle bakıyorum. Karsimdaki insanı da kendimden sogutuyorum. Sonra bakıyorum kendimi de yıpratıyorum. Çok değer veriyorum herşeyi ince ince düşünüyorum. Sonra karşımdaki sadece seviyor düşündüğüm şeyleri düşündüğünü kurduğum planları kurduğunu sanmıyorum. Alttan alttan planlarımı anlatiyorum sonra boşa kurduğumu farkediyorum. Surekli bir hayal kırıklığı sürekli bir kalp kırıklığı. Hayalimdeki gibi olsun istedikçe hayalimden çok bu hayat gerçeği yaşatıyor bana. Bazen kendim gibi hayaller peşinde koşacak, onları gerçekleştirmek için cabalicak birini bulur muyum diyorum. Tam o diyorum yine yanılıyorum. Sizde de oluyor mu? Umduklarinla bulduklarin hep farklı hep yanlış oluyor.