Ben kazanana kadar mücadele etmek isterim. Duyguları içimizde büyütmek kolay değildir. Kaybettiğimiz duyguları, uyandıran birini bırakmak bana göre değil.
Peki siz reddedilseniz mücadele mi eder yoksa başkasına mı gidersiniz?
Sevdiğiniz sizi reddedse başkası ile görüşür müsünüz?
Reddetme şeklinin nasıl olduğuna bağlı olarak değişkenlik gösterir aslında. Reddetme sebebi, geçmişinden kaynaklı çok yara alması mı veya ailevi sorunlar mı, bu gibi reddetmelerde elbette mücadele ederim onun sevgisini kazanmak için, çünkü o ruh halini iyi bilirim. Kişi reddetse de içten içe keşke vazgeçmese benden, aslında psikolojim çok kötü kafasında olabiliyor. Ancak sert sivri bir dille reddetmek, farz-ı misal elinin tersiyle itmek. Bu durum da fazlasıyla kalbim kırılır çünkü insan sevdiğinden böyle bir şey beklemez sen ona sevgi ile giderken o sana kaba bir dil kullanmış. Zaman alır hüznümün geçmesi ama sonrasında toparlanmasını da iyi bilirim, fakat reddetme sebebi naif ya da sert olsa da sırf reddedilen olduğum için, başkasıyla görüşeyim yapmak bana göre değil.
Karakterime uygun bir şey değil beni istemeyen birine kendimi sevdirmeye çalışmak. Bunun için fazla gururluyum. İstenilmemeyi kabul edememenin altında bir kaç duygu yatar ; 1 - Sen kimsin beni reddediyorsun ve istemiyorsun , sana gösteririm diyerek , intikam duygusuyla , o kişiyi kendine aşık edip sonra terk edersin. Ama intikam köpek işidir buda basit bir oyun. 👎 2. Çok seversin ve ondan vazgeçemezsin. Ama sevmek elde etmekle alakalı değildir. Bir çiçeği seviyorsun diye koparıp evine götürürsen , o çiçeği öldürürsün. Buda sevmek değil sahip olmayi istemek demektir. Yani çiçeğin canını umursamamış olursun. O zaman burada sevgi nerede? Yani şunu demek istiyorum seviyorsan , uzaktan mutluluğunu izlenek bile sana yeter. Sevmek mutluluğunu istemek , iyiliğini istemektir. Elde etmek demek değildir.
Allah'tan sevdiğim kişi benimle de reddedilme korkusu yok. Zaten her şey anlık gelişti biz de. He o olmasa idi reddedilme olsa idi peşinden gitmezdim. Çünkü böyle şeyler insanı çok yoruyor. Karşı tarafında otomotikmen bir yerleri kalkıyor. Zaten seven insan belli eder ve kolay kolay red edemez. Red ediyor ise zaten sevmiyordur mantık olarak.
Olmayacak duaya amin denmez ki ben elimden geleni yapmıştım olmuyorsa bunun sorumlusu ben değilim ki kör mü bu adam değil ama görmek istemiyordu işte bu da beni daha çok yaralıyordu sen söyle kalsa mıydım gitsemiydim @YarabantlıRakıŞisesi napsaydım ben? 😶
Etti ve görüşmedim hala da görüşmüyorum bir yıldır böyle böyle devam edecek başkalarıyla görüşmek istedim aslında hatta bunu denedim bir çok kişiyle denedim ama olmuyor yani yok benim içim almıyor başka kimseyi
Hoşlandığım kişi ise evet. Sevmem için sevgili olmamız lazım. Sevgilimden ayrıldıktan sonra da hemen birisi ile görüşmem. Karşımdaki kişiden ziyade yaşadığım ilişkiye ve sevgime karşı saygısızlık olmasın diye.
Biri istemiyorsa sevmiyordur ve seni istemeyen biri için mücadele içersinde olmak sadece zaman kaybı olur ki ha dersin sonrasında farkeder mi değişir mi durum ben sanmam sen onun için mücadele ederken o başkası için ediyordur belkide ve yaptıklarının da onun gözünde bir önemi yoktur açıkçası ben bir iki şansımı denerim baktım ki olmuyor uğraşmam hayatta tek telafisi olmayan şey zamandır kıymetini bilmek lazım
Bu görüşme boyutuna bağlı eğer bir dost kardeş arkadaş gibi görüşüp birine dert anlatmak olabilir neden olmasın ki her bayan erkek görüşmesin de aldatma mi oluyor sevdiğimiz bizi red ediyor karşı tarafa aslında akıl danışmak derdini anlatmak daha sağlıklı el elden üstündür
Hayır mücadele falan etmem. Reddedilmem için birini talep etmem gerek gerçi önce böyle bir talebim hiç olmadı, olmaz da. Gidip bir adamdan aşk dileneceğime ölürüm daha iyi. Her neyse es kaza talep etsem ve reddedilseydim de mücadele falan etmezdim. Bir erkeğin mücadeleye değer olduğunu hiçbir zaman düşünmedim. Alternatifler elimde ve de kapımda bu kadar çokken.
Zorla kimsenin içine sevgi enjekte edemem. Bu hayata da bir kere geliyorum, olmamışsa olmamıştır. Önüme bakarım, kimsenin kapısında sevgi dilenemem🤷♀️ Bir daha aynı şeyleri hissedemezmişiz gibi geliyor ama olmadıysa onda da bir hayır vardır. Kimse bulunmaz hint kumaşı değil biz iyi gelen, bizim de iyi geldiğimiz nice insanlar çıkacaktır.
Kazanana kadar mücadele ettik de ne oldu 😂 saflık enayilikten baska bir şey değilmiş istemeyen gözünün üstündeki kalı bahane ediyor çok sevmek cabalamak yetmiyor. Zamana bırak dedi baskasına gitti bana kalan kırgınlıktan baska bir sey olmadı
Ben bir adım atarsam o adımı tek bir kez atarım. Reddedilirsem de ısrarcı olmam. Bu noktada mücadeleci olmak demek, ısrarcı olmak demektir. Neticede beni sevmeyen biri için çabalamak boşadır ve gurursuzluktur. Kimseden sevgi dilenemem.
Belki bir müddet mücadele ederim. Gidişata göre duygusunda bir değişiklik olmadığını hissedersem çabalamaktan vazgeçerim. Sonuçta zorla güzellik olmaz. Bu evrede başkasıyla görüşmem. Kendime belli bür süre tanırım...
Ben hiçbir zaman ilk adımı atmam ama diyelim ki attım ve reddedildim. Hemen başkasıyla görüşmem ama bir çaba içerisine de girmem Önüme bakarım bu konularda umursamaz olabiliyorum dert değil benim için
Ben bunu biraz vefa olarak görüyorum. Seven insan vefalı olur, teselliyi birisinin hayatında aramaz. O insanla imkanı yoksa unutmanın yollarını arar ve yoluna devam eder.
Şu an bu konuyla ilgili empati yapmam çok zor ama sanıyorum ki ufak bi çabaladıktan sonra dönüş alamıyorsam vazgeçerim ve bir süre kendi halimde takılırım. Direkt başkasıyla görüşme ihtiyacı duymam.