Ailem sevdiğim insani kabul etmiyor, ne yapabilirim?

Ben 5 sene birini tanidim, sevdim, en iyi arkadasim oldu, herseyimi onunla paylastim, onu kendi ailesinden iyi taniyorum, bana hicbi zaman yanlisi olmadı, herzaman evlencegimizden emindik, istedigimiz hep buydu, yani beraber güzel bir aile kurmak. Sonunda evlenme noktaya gelip aileleri tanistirdik, hersey başta iyi ve güzeldi, sonra ailemden biri onun gecmisinde hapise girdigini (=hırsızlıktan) ögrendi ve kiyamet koptu, ve ailem asla ve asla kabul etmicegini söyledi. Ben gecmisini bilip onu buna ragmen kabul ettim, geçmiş geçmişte kalmiş dedim ve şimdiki karekterine, haline tavirlarina, kalbine, düşünce yapısına baktım, zamani gelincede babama kendisi söylicekti, daha yüz yüze bile hic gelemediler, mesafeden dolayi, onlara uzak oturuyoruz. Sadece annemi tanidi. Ben ailemin tereddütlerini anliyorum, onlarin razisi olmadan bir yolada girmek istemiyorum, evden kaçmak gibi saçma bir niyetimde yok. Medeni bir çözüm bulmak istiyorum. Ayrılmak istemiyorum, bunun beni derin bir depresyona sürükliceğini düşünüyorum, şimdiden psikolojik sorunlar başladı bende. Zoruma giden: onu tanımadan yargılıyorlar, yani bari tanisip hayır deseler anlicam, ama hiç görmedikleri insan hakkında sadece bunu duyup hayır demeleri canımı daha çok acıttı. Benim o insanla olan duygusal bağı bilmeden “sana kocamı yok” diyorlar. O kadar canım acıyor ki, hayattan soğdum, herkesle kontağımı kesdim evden çıkmak bile istemiyorum. Başkalarin sevdiği insanla evlenmelerini gördüğümde içim yanıyor, yaşamak istemiyorum. Bilmiyorum ailemide kaybettmek istemiyorum, bana onu yakıştıramiyorlar, nerden buldun bunu diye ağır konuşuyorlar bana. Belki bana burada biraz yardımcı olabilcek, fikir verebilecek bir insan vardir, buna gerçekten çok ihtiyacım var. Ne yapabilirim? Ne yapmalıyım?
yaşım 26, o ise 29 yaşında