Geçer mi bu günler yine mutlu olabilir miyim :( ?

Merhaba arkadaşlar 1.5 yıllık evliliğim bitme aşamasında bir inatla dilekçeyi doldurduk karşı taraf gitmiş vermis adliyeye. Çok ağladım çözebiliriz yapma etme dedim dinlemedi aldatma yok bildiğim kadarıyla dayak küfür şiddette yok sadece sürekli her şeyden tartişiyorduk en önemli sebepte aile akraba İstanbul'da yaşamanın zorluklariydi çünkü ben Denizliden gelmistim. Ortama ailesine akrabalarına hemen adapte olamadım o da biraz fazla baskı kurdu üstümde gidelim oturalım sohbet edelim falan filan diye ben soğuk biriyim yani hemen adapte olamam canım cicim tatlım yapan biri değilim hemen herkesle. Zamanla oturan insan ilişkilerini tercih ederim ama o beni anlamak istemedi aileme akrabalarıma uzak duruyorsun dedi sonra halasının yemek davetine kavga ettiğimiz için gitmedim beni bırakıp gitti orada herkese sizi sevmedi benimsemedi burayı demiş sonra ailesine demiş herkes bana düşman oldu halası aradi laf soktu aileme kadar dil uzattı beni savunmadı bile ailesiyle sorunlarımızı oturup insan gibi konuşuruz diye gittik ailesiyle orta yol bulamadık kız kardeşi var 22 yaşında sürekli atladi konuya karıştı kimse sus demedi ben sus dedim karışma dedim ben ailenin düşmanı değilim dedim kız bana atar gider yaptı odasına gitti kapısını çarptı beni yine savunmadi sonra gitti ailesi ile özel konuştu bana anlatmadı kafasında bitireli çok olmuş ama bir uzak bir yakın duruyordu 3 hafta boyunca bana psikolojik şiddet uyguladı hâlâ aklımdan çıkmıyor bir sevdi bir yerdi hani gidiyordun memleketine gitmedin mi daha ne zaman gideceksin git artık seni görmek istemiyorum neler neler o tanıdığımi düşündüğüm adam değildi sanki üstelik boşluğuma gelip düşünmeden benim üzerimden düğün kredisi de çekildi miktarı da fazla onu bile öderim diye söz verdi dilekçeyi verdikten sonra ödemem dedi günü geçti hâlâ ödemiyor o kadar zoruma gitti ki kar yagarken İstanbul da tek başıma koli aradım dolasmadigim yer kalmadı soğukta ellerim üşüdü kapıyı bile açamadım topladım eşyalarımı ailem nakliye buldu borc para alıp bir yerlerden eşyalarimla beni aldılar kaç gece yalnız uyudum yaşadığım hiçbir şeyi unutamıyorum aklımdan gitmiyor daha mahkemeye bile çıkmadan beni her yerden sildi resimleri kaldırdı telefona şifre koydu Allah'ım dedim ben ne yaptım da bana böyle davrandı isyan olarak değil ama tabii ki sürekli buraya yazıyorum çok bunalima girdim ailemin yanına geldim ellerinden geldikçe yanımda olmaya çalışıyorlar durup durup ağlıyorum hasta olurum diye üzülüyorlar biz ne zaman arasak seni sen İstanbul da da mutlu değildin biliyoruz diyorlar yine de kalbim acıyor eşim yurtdışına gidecekti iş icin beni de aileme bırakacaktı iş para muhabbeti çıkınca düşünceleri değişti benden ayrılmayı seçti ailesi ile arada kalamazmis bir şeyler düzelsin diye de 3-5 yıl bekleyemezmis mutlu olmak için evlenmiş mutlu değilmis böyle insanlar mutlu olmasın zaten ben bu kadar acı çekip üzülüyorum o bitireli çok olmuş beni öyle rahat ki stroryler falan anlamadım nerede yanlış yaptım