Zorla güzellik olmaz. Her ne kadar çok sevsem de kimseyi zorla hayatımda tutmam. Zaten o insandan da hayır gelmez. Ayrılmayı kafasına koymuş bir kere, devam etsen ne olacak? Sürekli ilgisiz olacak, beklentilerini karşılamayacak, her hayalinin sonu hüsran olacak ve üzülen yine sen olacaksın. Böyle sürüne sürüne acı çekeceğime, insan gibi ayrılır acımı yaşar, yoluma bakarım.
Ayrılmayı kafasına koyacak noktaya gelinmişse zaten konuşacak, söylenecek her şey söylenmiş ve bitmiştir. Artık umut ve paylaşılabilecek hiçbir şey kalmamıştır ki ayrılma noktasına gelinmiştir. Zaten aklı olan insan ya işi o noktaya getirmeden gidişatı görüp önlemini alır, ya da sorunlar çözülemiyorsa saygı da bitmeden konuşup güzellikle ayrılma yoluna gider. Taraflardan birisi ayrılma kararı vermişse zaten dizelebilecek bir şey de kalmamış demektir ve iyi dileklerde bulunup yaşanmışlıklar değerini kaybetmeden yolları ayırmayı kabul etmek gerekir. Bu noktadan sonraki ısrar saygıyı da bitirir çünkü.
İkna edemem... Kendi, içinden gelmesi lazım bu geri dönüş/kabullenme. Önce sebebini sonra da kimi seçtiğini söylerim. Şaka, şaka. Ama önce sebebini öğrenmek isterim. Açıklama olmadan bir bitirme olmaz bence.
En iyisi, kabullenip acıyı yaşayarak, kendini zamanın akışına bırakmak. Zaman ile avı kalsa da ilk zaman ki gibi olmaz. Enkaz kalıntıları her zaman olacaktır ama.
Şimdiki birliktelikler; gecekondu gibi hemen yıkıma uğruyor ve yerine hemen yenisi yapılıyor. Paramparça oldu içim ))
Eğer ayrılma konusunda haklı sebepleri varsa ikna etmeye çalışırım ama tabii ki yalvar yakar değil. Haklı sebepleri yoksa ve ayrılmak istiyorsa hiçbir şey yapmam.
Hiç ikna etmeye uğraşamam. Ayrılmak istiyorsa bitmiştir benim için. Yalvarmak bana göre değil. Benim ikna etmemle kalacaksa hayatımda hiç kalmasın daha iyi.
Babam ve oğlum filminde sevdiğim bir replik var. Gitmek isteyenin önünde dağ olsan duramazsın. Ayrılmayı kafasına koyduysa benim gözümde hiçbir duygusu kalmamıştır. Yani duygusu olan insan en azından çabalar. Duygusu olmayan birini de neden ikna edeyim, sonunda gidecek yani.
Kabullenirim ben, ki bunun öncesinde zaten halinden, tavrından ve konuşmasından anlarım böyle bir düşünce içerisine girdiğini. Hiçbir şekilde diretmem, canımda yansa, üzülsemde tek taraflı bir sevgi halini aldıysa hisler, o ilişkide bir ilerleme olmaz zaten...
Vallahi gitmek isteyen her şekilde gidecektir zaten ağzına ayrılmak düşürdüyse bitmiş demektir neyin ısrarını edeyim hani bi laf var gitmek isteyeni kırk halat düğümle bağlasan tutamazsın kalmak isteyene saç teli yeter
Ayrılmayı bir kız istiyorsa onun altında bişey ararım bunu neden düşünüyor diye ve gerçekten ayrılmayı mı istiyor diye eğer bunlara bakarım ve haklıysa gerçekten düzeltmeye çalışırım ama yine de istemiyorsa güzelce veda ederim.
Eğer ayrılma zihniyetine geldiyse daha onunla bir birliktelik düşünemem hadi ayrılıyoruz derim lakin silip atmak değil bu elbette öyle ayrıldık bitti gitti olmaz zorlar beni bu süreç
Ayrılmayı illa ki kafasına koymuş birisine kalması için ısrar etmem. Gideceği varsa eğer, kalması için ikna etmem beni onun gözünde küçük düşürür. Giden gitsin çokta umrumda değil açıkçası
Hayatımız boyunca insanlar her daim belirli bir yere kadar hayatımız da 10 yıl önce olanlar bugün yok bugün olanlar 10 yıl sonra olmayacak hepsi birer yolcu bu yüzden herkes özgür gitmek isteyen gider
Kafasına koyduysa biraz denerim yaşanmışlıklar anısına birden bırakacağını düşünmem. Baktım bırakıyor ben de bırakırım. (profilimdeki soruya bekliyorum arkadaşlar)