Yanlizlik çok zor?

Maalesef ben de arkadaşlarıma dertlerimi anlatamıyor, anlatsam da eninde sonunda pişman oluyorum. Ya önemsemiyorlar ya da olur olmadık yerde eleştirisel bir tavırla ve gayet kırıcı bir şekilde yaklaşıyorlar, ama farkında olarak ama olmayarak. Zaten bir iki tane arkadaşım var, onlarla da oturup konuşamamak hatta konuşmayı bile istememek apayrı yoruyor insanı... Kendini değersiz hissetme ama. Ailen için değerlisindir her zaman mesela.

Belki de insan gerçekten tanımadığı biriyle oturup dertleşmek istiyor bazen ya. Yargılanmayacağını, yanlış anlaşılmayacağını bildiği birisiyle oturup konuşmak iyi gelecek belki... Seni hiç tanımayan biriyle. Anlatmak istersen seve seve oturup dinleyebilirim ve dinlersen de anlatabilirim galiba bu arada.

Bilmiyorum, her durumda kendini tek başına hissetmek her problemi oturup tek başına çözmeye çalışmak ciddi manada yoruyor insanı... Hele bir de böyle hevesle uzun uzun anlatıp karşındaki insanın seni anlamadığını fark ettiğin an gelen o "sanki boşa çabalıyormuşsun" hissi insanı biraz bi güzel dağıtıyor, kırıyor da bi yandan...