Şairlerin birçok kadına aşık olup şiir yazması hakkında ne düşünüyorsunuz?

yeni haftanın ilk günü...
10. yılımız dolacak
Aylardır ben kendimi bugüne hazırlamıştım
Seni görmek, dokunmak, hissetmek için
Ama geldiğimiz nokta içler acısı
Elbette ikimizin de suçu var bugün olanda
Ben de seni anlatabilmek için psikolog randevusu aldım
Kolay olmayacak
İklimini, sesini, bendeki izlerini anlatmak, göstermek,
Yaşıyor olduğuna ikna etmek
Azalacak mısın? Sanmam!
Yahudilerin ağlama duvarları, hristiyanların günah çıkaran papazları var
Ben kime nereye gideyim?
Ve Sezen Aksu haklı
"Başka sevgilerde teselli bulunca
İste biz o gün düşüneceğiz
Etrafımızı sarıverecek
Bir boşluk ki asla bitmeyecek
her şey bir anda anlamsız gelecek
İşte biz o gun tükenecegiz"

Olsun; gerçeğe en yakın baharları, güzel rüzgarları seninle yaşadım.
Bir kumardın, kaybettim.
Çocuk yaşımdan,
Bir çok yazdan, sonbahardan, kıştan geçerek
Bugüne getirdin beni.
Hiç aklına gelir miydi bugün sahip olduklarım?
Kim bilir kaç milyonuncu düşümdün sen,
Aynı zamanda en uzun ömürlü olan
Sen bana sır oldun ama ben sana yar olmayı başaramadım
Göğüm, gözüm, göğsüm kamaşırdı
Çocukluğumun güzel zamanlarında aklıma geldiğinde
Ben zaten o yüzden kaybolmadım mı her karışını bildiğim şehirde?
Peki neyin korkusuydu beni ilaçlara esir eden?
Beni anlamayan "TOPLUM" denen "GÜRUH"un nesi korkuttu beni?
Tıkanmış nefretimin patlama korkusu mu?
Bilmiyorum
Tenimdeki naftalin,
Ciğerimdeki katran kokusu bitene dek bunu bilemeyeceğim
Ben senden önce beni sever mi diye sormaya korkardım
Sormaya korkum cevaptandı
Beni kimsenin sevmediği gerçeğini fark etmeye,
Hissettmeye, yaşamaya hazır değildim
Halen de hazır değilim
Onu bırak da yolun yarısını geçtim,
Bir çocukluktan, gençlikten nasıl af dilenir?
Üstelik bunu...
Seni sevmeyi durduramazken yapmak daha zor.
Konuyu geçelim mi?
Bu sene ve sonraki seneler önceki 10 seneden farklı olmayacak
Ben yine o şarkılar, o satırlar,
Hiç gitmediğim şehrin sokaklarını ezberlemek,
Her şeyi yine sana yazmak haricinde bir şey yapmayacağım
Toplum ile ilişkim yine ve sadece iş olacak
İş bitince toplumdan sıyrılacağım
Düş kurar mıyım?
Sende olanları almadan zor
Sana borç yazacak çünkü benliğim
Eksi bakiye gitmek zor
Belki bir gün bir şey olur; hibe edersin her şeyi
Yoksa olanı ödeyecek, toplayacak bir şeye sahip değil benliğim
Neyse ki artık gece uykularım var
Göz altlarım daha az karanlık
Herkes ilaçlardan sanıyor ama ilgisi yok
Ay tenli kadın
Ne olursa olsun ben seni hep özleyeceğim
İyi geceler

30 yıl satır karalamanın tecrübesi ile az redaksiyonlu hali.
3.3.2022

Adamın biri bir kadına aşık olur. O kadar çok sever ki şiirler yazar kadın için. Ancak kadın adamın aşkına karşılık vermez ve başkasıyla evlenir. Kadın evlenmesine evlenir de adam bir türlü unutamaz kadını. Şiirler yazmaya devam eder sevdiğine. O kadar çok yazar ki günün birinde ünlü bir şair olur. Ülkenin her yerinde şiir dinletileri yapmaya başlar. Bir gün sevdiği kadının yaşadığı kente düşer yolu. Orada şiir dinletisi yapar. Dinleyenler arasında sevdiği kadın ve kocası da vardır. Kadın çıkışta şairi bekler ve karşılaştıklarında:-”Beni tanıdın mı?” diye sorar.-”Hayır tanıyamadım” diye cevaplar şair. Kadın unutulmuş olmanın şaşkınlığı ve kızgınlığıyla:-”Nasıl tanımazsın? Yıllar önce aşık olduğun sana bu şiirleri yazdıran kadınım” deyince, kadının yanındaki kocasına göz ucuyla bakarak şöyle söyler şair:-”Keramet sende olsaydı, o kolundaki de şair olurdu.”Her şairin bir hikayesi vardır çıktığı şiir yolculuğunda. Bazen bir aşk acısı, bazen vatan sevdası, bazen de bir başka duygu şiir yazdırabilir bir şaire. Kendisi bile içinde yatan şairin farkında olmamıştır yıllarca ama bir duygu çekip çıkarmıştır içindeki şairi. “Yazana değil yazdırana bakmak gerek” derler ya. Lafı güzaf. Yazan olmasaydı şayet yazdıranın da kendisinden haberi olmazdı elbet. Çünkü kişinin kendisinde dahi görmediği hatta bazen olmayan güzelliğini anlatır şair. Şiir, şairiyle alakalı bir durumdur başkasıyla değil. Ne diyor büyük Ozan Aşık Veysel;“Güzelliğin on para etmez Bu bendeki aşk olmasa”Senin de benim gözlerime bir kez bile bakmayan okyanus rengi derin gözlerinin hiçbir kıymeti harbiyesi olmazdı inan. Bu bendeki boğulma, bu bendeki ölüm sevdası olmasa.

Haha konuşmaktan aciz olduğumuzdan kaynaklanıyor bence. Biliyosunuz biz daha duygularımızı içimizde yaşıyoruz kadınlara göre , düşünceleri aktarmayınca da insanın içinde kalıyor dolayısıyla dışa vurumu yine sözel değil de yazılı oluyor , şahsi yorumum.