İlk adımı atan kadın?

13 yaşındayken daha çocuktum ama 18 yaşındayken söylediğimde sadece bu yükü tek başıma taşımak istemediğim için söylemiştim. bir şey beklediğimden değil. "bilmen gerekiyor. içimden taşalı çok oldu, seni hiç bununla meşgul etmek istememiştim ama bilmen gerekiyor. seni seviyorum." ve daha bi sürü hislerimi açıklayan şey demiştim. o da bana "çok şaşkınım, hislerini açıkça yazdığın için benimle paylaştığın için çok teşekkür ederim. ben hislerine karşılık veremiyorum ama umarım senin kadar iyiler karşına çıkar. benim için değerlisin, istediğin zaman yazabilirsin." demişti. o günden sonra yükümü atınca hafiflemiştim. onun da sevdiği vardı. 1 sene sonra kendisi yazdı ama hislerim geçmişti... bence en masumane şekilde çok da işin edebiyatına girmeden yaz hislerini. ben biraz da esprili yazmıştım ddkjsvndad

Cidden ben de aynı sebepten söylemek istiyorum 19 yasındayım ve hafiflemek için söylemek istiyorum ondan herhangi bir karşılık da beklemiyorum cidden söyledikten sonra biraz rahatlayıp bir süre sonra da unutacağımı düşündüğüm için söylemek istiyorum ama ben direkt çağırıp yüzüne söylemek istiyorum mesajda değil biraz o yüzden de çekiniyorum söyleyememekten korkuyorum mesajda dalavere yazarım ama yüz yüze olunca elim ayağım dolaşır kesin kız arkadaşlarıma sorduğumda hepsi söyleme demişti erkek arkadaşlarımda kimisi soyle kimisi soyleme demişti ondan ne yapacagimi şaşırdım

çoğunluk ne derse tersini yaparım genelde ben :)) ne istediğini bilen özgüvenli bir kadın olarak hislerini açacaksın. ne var ki bunda? eğer yüzüne söyleyeceksen, lafı uzatmayacağım de ve sakince söyle. eğer korktuğun gibi seni küçük görecek, dalga geçecek ya da ne bileyim canım canım davranacak biriyse zaten öyle biriyle işin olmasın. yani her türlü sen kârdasın. korkma...