Gönül işlerine kapınız kapalı mı?

İker Casillas idolüm bundan sonra.
Olmadığı kadar uzak mesafeden seviyorsun, ona ölümüne güven besliyorsun o mesafelere rağmen yıllarca yanına sürekli gidiyorsun bunun için çalışıyorsun.
Evlilik hayali çocuk hayali isimlerini bile kuruyorsun, yemediği zaman yemiyor uyumadigi zaman uyumuyorsun.
fakat anlamadığın şekilde yanından bir anda uçup gidiyor seni b. k gibi yarı yolda dımdızlak bırakıyor.

Gönül kapsını kapatamayız bana göre.. Sadece girmeyi bilmeyene ve açılmak istemeyene açılmaz, o kadar..
Bu iki sebep bir araya gelince, 7 kapı da olsa açılır mutlaka..

Bazen de şöyle olur; yıllarca pek bir kıpırtamamış gönül.. Sonra yaşamadıklarını, hissetmediklerini hisseder olur.. Şaşırır, farklı şeyler oluyordur orada.. Anlam veremez..
Sonra hatırlar sevmeyi.. Hem de en zirvede yaşar bunu..
Ama o sabırla açılmayı bekleyen kapı, açılmasına rağmen girmesini istediği kişi girmez..

Bir daha ne zaman ve nasıl açılsın..

1 Aydan evvel hayatıma biri girdi ve onda yaşadığım duyguları hiç kimsede yaşamamıştım. İnsan gerçekten sevince, çektiği acıları bile seviyor. Tabi acı çekiyorum ama zarar verici bir acı değil, daha çok olgunlaştırıcı bir acı. Bir yandan da koşulsuz sevgi ile seviyorum. Amma velakin bu anlatmaya çalıştığım duyguların net bir tarifi yok. İyi ki hayatıma girip varlığını tattırmış. Hani Nilüfer’in “Son Arzum” şarkısında dediği gibi. “Senden sonra kalbimi sevgilere kapadım, ben seninle o günü bin yıl gibi yaşadım.” İşte o misal.❣️☺️

Erkekler gönül işlerinden muzdarip, kızlar asma kilit ile kilitlemişler. Her iki taraf da yalnızlık şarkıları söyleyip volta atıyor. Ben izliyorum gençleri :))