Eşimin öfke patlamaları yüzünden hayatım alt üst oldu?

Sakin olduğu zaman çok anlayışlı. Dinliyor ve üzülüyor. Özünde çok iyi bir insan ama istemeden kontrolünü kaybediyor sonrada pişman oluyor

Öyle deme ama ya

İstemiyor ne dediğisem ikna edemedim. Ben kendimi düzeltirim diyor

Yeni bir iş kurdu. İşleri hep ters gitti son zamanda maddi sıkıntı çekti. Oda tetikledi tabi alt yapı da sinirli olunca

Ayırca bel fıtığı oldu ve inşaata çalışmaya gidiyor firma kurduğu için. Bu da tabi tetikliyor ruh sağlığını

Konu şuydu ben ablasına yatak kurmada yardım ettim ikimiz tek başımıza kurduk yatağı. Oda bana dertlendi ben hep böyle yalnız yapıyorum kimse yanımda olmuyor diye. O gün belimiz kırıldı o yatağı kurmaktan. Eşimin abisi ve babası hiç karışmaz böyle şeylere. Eşim akşama kadar inşaattaydı zaten. Görümcemde yardım istemedi ailesinden şimdiye dek olmadılar yanımda niye şimdi yardıma çağirim diye gurur yaptı. Benim babamda çok yardım severdir o gün yatağı mağazada minibüsüyle taşıyıp o götürdü görümcemin evine hatta kurmak istedi. Bende yorgun diye yok eşimde gelicek baba sen git diyip yolladım. Her neyse sonra akşam konusu açıldı ve bende yazık kız yapayalnızdı zorla kurduk ikimiz dedim. Aslında hiç kadın işi değil bunlar ağır geliyor dedim. Oda niye değilmiş kadın işi hiç bir şey yapmak istemiyorsunuz falan diye başlayınca bende “ kendi evimde bana bu işler kalmazdı, hep babam yapardı allah onu başımdan eksik etmesin dedim” oda bunu sen yapmıyorsun ailen yapmıyor gibi algılayınca olay koptu. Küfür etmiyor ama hakaret içerekli konuşuyor bazen bağırıken. Daha çok benim neler yaptığını işte ne kadar yorgun olduğunu falan anlatıyor bağırarak. Ama aşırı bağırıyor ve o noktadan sonra sakinleşmiyor da. Benide konuşturmuyor. O gün az kalsın bayılmış iş yerinde tansiyonu düşmüş bende ona şevkat göstermek yerine yüzüne hata vurmuşum ki dedim sana yapmıyorsun demek istemiyorum yalnış anlama diye tartışma esnasında. Sanki bu ilk öfke patlaması. İnsan gibi tartışamıyoruz hemen bağırıyor

Olmak istemiyor ikna edemiyorum

Okadar kolay değil

Boşanmak epey zor bir prosedür. Ayrıca yine aileme dönmek onlarla yaşamak oraya adapte olmak üstüne dul olarak adlandırılmak. Ablamda boşandı benim ailem onun evliliğinden çok sorun yaşadı üstüne ben gelsem kendilerine gelemezler herhalde