Kimseyle sevgili olamıyorum, nasıl aşabilirim?

Çok değerli güzel bir psikoloji kitabım vardı. Onu ellere vermeseydim sayfaları arasından burada alıntılar yaparak daha iyi ifade ve örnekler yazardım. Ancak aklımda olanlarla şimdi idare edeceğim.

Öncelikle bu yönünü keşfetmiş ve adını net koyabilmiş olman çok önemliydi. Bunu başarmışsın. Pek çoğu ilişkilerinde bunu bir sorun olarak görmez. Tam tersine bu soruna özgü yüzeysel, vur kaç tarzı ilişki ve iletişimler kurarak kaygılarını kontrol altında tutmaya çalışır.

Buna genel anlamda bağlanma bozukluğu diyoruz. Şimdi bunun türleri var. Ve ilişkiye yansıma şekilleri. Örneğin "Sen iyisin ama ben kötüyüm" diyenler. Mesela bu tür kişiler karşılıklı bir ilişki veya iletişime hiç başlamadan terketme eğilimi gösterirler. Sevilmeyi, anlaşılmayı, her halleriyle kabul edilmenin rahatlığını ve güzelliğini karşılıklı hiç yaşamadan reddederler. Bu noktada da insanlar ayrılır. Kendilerine kendileri ceza verircesine kaçınmayı tercih edenler. Veya bunaltı ya da tiksinti duyararak öfkelenenler.

Bağlanma bozukluğu bir kaç ayrı kategoride inceleniyor. Kaçınan bağlanma. Kaygılı kararsız bağlanma, güvenli bağlanma şeklinde..

Kaçınan bağlanma özellikle tehlikelidir. Çünkü partnere yapışma eğilimi, saplantı ve saldırganlık en yoğun bu tür kişilerde gözlenir. Eşe sadakatsizlik ve saldırganlık, narsizm gibi değiştirilemez, nörolojik olarak kusurlu, şiddet eğilimli kisilerde vardır. Bu tür kişiler, saplantili bir aşk ve yoğun çaba içeren davranışlar sergilerler. Yoğun kaybetme duyguları, alevlenme ve yatışma süreçleri olur. Bu kişiler uzm. psk. Tarık solmuşun kitabında belirttiği gibi romantik tecavüzcülerdir. Narsizm tedavi edilebilir bir bozukluk değildir. Ayna nöron gelişimleri yetersizdir, empati ve vicdan bulunmaz. Hayatı roller üzerinden, elde etme ve ihtiyaç giderme çabası içinden yaşarlar. Ciddi bir konudur. O kişilerin romantik ilişki tercihleri elde etmek, tüketmek ve terketmek üzerinedir. Issız ve yalnız bir dünya kurarlar. Gizemlidirler. Kurbanlarını, onlara yardımcı olmaya çalıştıkları rollerle elde ederler. Kadınların, içlerinde ki çocuğu beslerler. O nedenle kendisine güvenen, nitelikli kadınlara yaklaşamazlar. Alaycı tavırları olan insanlardır. Kendilerinden başka her şeyi küçümserler. Tek ilgi odağı olmayı isterler. Mükemmeliyet, kusursuzluk ararlar. Toplumda övünülen, tuttugunu koparan olarak tabir edilen insan tipidir.

Bu sekilde olmayan insanlar ise bağlanma bozukluğu tedavilerine hızlı ve olumlu yanıt verir. Özellikle daha önce bir kez olsun güvenli bağlanabilmiş ancak yaşadıkları travmatik deneyimle güvenlerini kaybetmiş kişiler, gerekli destekle çok daha başarılı ve güzel ilişkiler kurabilirler.

Tedavi için, kendilerine olan içsel değer ve sevgi anlayışlarının yeniden kazandırılması gerekir. Ilişkilerimiz de terkedilme kaygısı ve korkusunu kendimize olan inanç ve güvenin bir eksikliği oluşturur. Bu nedenle yeniden kendimize güvenmemizi, hissedeceğimiz hayal kırıklıkları ve acıdan kaçmadan ve reddetmeden kabul görüşlerimizi, kendimizle olan bağı ve sevgiyi kendimize kazandırabilmemiz gerekir.

Biz başkalarının tercih ve alışkanlıklarından kendimiz sorumlu değiliz. Yani başkalarının duygu ve düşüncelerini kontrol edemeyiz. O yüzden başkalarına göre yaşamayı bırakmamız gerekir.

İlişkileri bizi mutlu etsinler diye yaşamadığımızı anlamalıyız. İlişkiler bizi tamamlamaz. Eksikliklerimizi gidermez. İhtiyaçlarımızı karşılamaları için kurulmazlar. Bizi her zaman sarmaz veya korumazlarda. İlişkiler sadece kendimizi daha iyi anlamamızı, karşılıklı ortaklıklar geliştirerek birbirimize gerekli destek ve faydayı ortaya çıkarmamızı, kendimizi geliştirmemize yarar. İlişkiler zamanla, hissettiklerimiz ve paylaşımlarımızla beraber değişirler. Bir noktadan sonra bize zarar dahi verebilirler. İşte o noktada ilişkiler kendimizi korumamız gereken, sınırlarımızı belirlememiz gereken yapılar haline de gelebilir. Unutma. Bize en çok en yakınımızda ki insanlar zarar verir. O nedenle birbirimizi doğru anlamak, doğru karşılık ve desteği bir ömür sağlamak için bilinçli de olmak zorundayız. Kendisini geliştirmeyen bir insanın ilişkisi de değişmez. İsimler, sıfatlar belki hep değişir ama yaşananlar biri diğeriyle hep aynı kalır.

Sadece ebeveynin çocuklara vereceği sevgisi karşılıksızdır. Tıpkı bizim kedileri, köpekleri, çiçekleri sevip koruyup beslememiz gibi. Ama iki yetişkin insanın sevgisi karşılıklı olmak zorundadır. Ve karşılık görmek istediğimiz değerlerin dışında oluşan sevgi bize hitap etmeyen bir sevgidir. Bizim kendimize lâyık gördüğümüz sevginin dışında olan şeyler içimize ya abartı ya da yetersiz gelir. Kendi referans noktamız sadece yine biz oluruz. O nedenle beklentilerimizi başkalarına göre kurmamak gerekir. Bunun için kendi kendimizi sevgiyle, güvenle, dostlukla beslemeyi bilmek zorundayız. Aksi halde saplantı ile sevgi arasında ki ayrımı.. Bağlılık ile bağımlılık arasında ki farkı sağlıklı ölçemeyiz. Bize kendi hastalığını sevgi olarak aktaran ve sonra güvenimizi/inancımızı çok daha fazla kıran birini erken tanımak, doğru anlamak gerekebilir. O yüzden sevgiyi, güveni, dostluğu öncelikle kendimizle karşılamamız gerekir.

Başkaları sadece başkasıdır. Önemli olan sensin. Senin kendi içinde yaşadığın ve yaşattıkların değerli. Bunu farketmen ve kavraman gerekiyor. Başkaları bu gün var yarın yok. Ama bu senin kaybın değil. Sen kendinle zaten bir bütünsün. Tüm sevginle ve varlığınla kendi içini en doğru şekilde besleyecek ve saracak tek gerçek varlık yine kendinsin ve sensin. Diğerleri hiç bir zaman zaten bunu yapamayacak. Kendi değer algılarına en güzel sen kendin sahip çıkabilirsin.

Biz ilişkilerimizi birbirimize destek olmak, kendi içimizde beslediğimiz değerleri özgürce paylaşmak, acılara zorluklara birlikte karşı koyabilmek, birbirimizle kendimiz gibi rahat olabilmek, birbirimizin en yakın arkadaşı ve dostu kalmak, yardımlaşmak, hayata beraber ortak olmak için kuruyoruz. Bu noktada bu ilişki içerisinde kendimize güvendikçe, yapacaklarımızın sayısı artıyor ve içimizi daha iyi tanıyor, nelerden sakınıp neleri daha ortakça başarabileceğimizi birlikte keşfediyoruz.

Şu var ki herkes ilişkilerini bu beraberlik ve güven içerisinde özgürce ve rahatça kuramaz. Herkesin hedefi ve ihtiyaç gördüğü değerler de farklıdır. Ancak ilişkiler ihtiyaç giderme yeri değildir. Karşılıklı hem fiziksel hem de duygusal ihtiyaçların giderilmesi amacıyla kurulan tüm ilişkiler ne kadar mutlu ve doyurucu olursa olsun, aynı oranda da tükenir ve biterler. Örneğin duygusal ihtiyaçlar. Sevgi görme ve bağlanma ihtiyacı için kurulan bir ilişki, tıpkı cinsel deneyim ve istekler için kurulan bir ilişki gibi; bu ihtiyacın giderilmesi ve doyumu sonucu o iliskiye olan ihtiyacı da ortadan kaldırır. Buna emin olabilirsin. Psikolojik ihtiyaçlar için kurulan ilişkiler, o psikolojinin düzelmesi, tedavi olması veya doyuma erişmesi neticesi ihtiyaç halinden çıktıkça, bu amaçla kurulan ilişkiler de ortadan kalkar.

Gerçek ve kalıcı ilişkiler ise ihtiyaç odaklı değildir. Kendimiz de olan bir eksikliği karşı cins ile çözümlemeye çalışmak yerine, kendimizle tamamlamak ve kendimize verdiğimiz değeri başkalarıyla paylaşmak şeklinde yaşanır. Yani kalıcı ilişkiler paylaşım amaçlıdır. Değer beklenti amaci ile değildir. Duygularımızı paylaşmak, düşüncelerimizi paylaşmak, hedeflerimizi, fikirlerimizi, nasıl hissettiğimizi paylaşmak.. Sağlıklı ilişkiler anlaşılma çabası içermez. Anlaşılma çabası içinde olduğumuz bir ilişki zaten hem kendi açımızdan hemde karşı taraf olarak doğru bir tercih ve ilişki şekli değildir. O nedenle kendimizi anlamak, karşımızdakini anlamaya çalışmak kıymetlidir. Hiç kimse zaten bizi kendimizi anlayabileceğimiz kadar doğru ve iyi anlayamayacaktır.

Senin kendinde tarif ettiğin güvensizlik, başkasının seni bırakması, terketmesi üzerine daha çok kurulmuş. Ama düşünmelisin ki onun gidişi, onun sorunudur. Bunu görmelisin. Sen kalıcı olansın. Var olan, ne istediğini bilen ve karşılık gördüğün sürece karşılık verecek, zarar görmediğin sürece devam ettirecek niyette olan sensin. Kendinde bunu görmelisin. Karşında ki insan da kendisinde bunu görmeli. Sen var oldugun sürece, senden aldığı karşılık devam ettiği, senden zarar görmediği sürece devam edebilecek. Bu nedenle gidenlerin derdi hiç bir zaman bizi ilgilendirmez. Çünkü biz başkalarının tercihlerinden, beklentilerinden sorumlu değiliz. Bir ilişki, iki kişiliktir. Karşılıklı istek ve sorunlar, kaygı ve korkular beraber çözumlenecekler. Kendi başımıza değil. Çünkü bu senin kadar, onun da sorunu. Sen kendin için alacağın, değerlerden, karşılanmasını talep ettiğin isteklerinden, birlikte geliştirmeyi amaçladığın hedeflerinden sorumlusun. Sen, sana her anıyla eşlik etmeyi bilenle sadece yol alacaksın. Bu yoldan yürümeyenler, yolu şaşıp çukura düşenler senin derdin değil. Bu hayat senin ve hedeflerine ait. Biz, keşiştiğimiz yerlerde hep karşılaşacağız. Devam edebildiğimiz kadar hep yol alacağız. Sevmeyi bilmeyenle değil, kurduğun ilişkiye değer verenle ancak sağlıklı, dengeli, eşit adımlar atabilirsin. Başkalarının kendisine sakladığı sorunlar seni ilgilendirmiyor. Seni ilgilendirmesi için senin dertlerine onların da ortak olması lazım. Tıpkı senin de bir arada olduğun insanın derdini anlamaya çaba gösterdiğin gibi. Çünkü ilişkiler karşılıklıdır. Tek taraflı değildir. Paylasmak esastır. İnsanın diğerini düşünmesi, anlamaya çaba göstermesi ortak yollar elde etmeye emek vermesi gerekir. Bu çaba ve emeği seninle göstermeyenle elbete ne kadar ilerleyebilirsin ki?

Ve son olarak insanlar er geç gidebilir. Bazen de ölümle ayrılabilir. Ama önemli olan kendi içini, kendinle olduğun gibi özgürce yaşayabilmektir. En çok kendin gibi olabildiğin yerde mutlusundur. Ve bunun için birileri gitsin, birileri gelsin hiç farketmez. Tüm yatırımın, önce kendi içine ve sevgine; karşılamasını arzuladığın her degerin ve güzelliğin önce kendine. Diğerleri sadece başkası. Elbette bazısı bir ömür seninle, bazısı bir gün bile olmayacak. Ama hayatına eşlik etmekten mutlu oldugun kişinin senin hayatına da eşlik edebilmesine; kendi görüşlerin ve senin de belirlediğin sınırların dahilinde izin vermelisin.

Simdi elbette o kitaplar elimde olsa ben buraya neler döktürürdüm. Ama o kitapları edinmeni, kendine olan güveni ve inancı yeniden pekiştirmen açısından yol gösterici olacağını düşünmeni isterim. Üstelik doğru insanları tanımayı güzel sekilde öğrenirsen hiçte öyle düşündüğün gibi kaygıların oluşmaz. Bir kere her şeyi paylaşan insan buna neden olmaz. Belki benim de okuduğum ve çok faydalandım şu kitaplar sana yardımcı olabilir. Tabi en güzel fayda, uzman desteğinden yararlanmayı kendimize çok görmemek olabilir.

Kadın erkek ilişkilerinin psikolojisi (Mustafa Topkara)
Bağlanma Korkusu (stefanie stahl)
İkili ilişkilerde duygusal manipulasyon (iletisim yayınevi)
Zor bir ailede büyümek (iletisim yayınevi)
Kişilik bozukluklarının bilişsel terapisi (litera)

Aşkla sevmek ve birisine bağlanmak özel duygular. Bu duyguyu bunu hak eden insana yöneltmek asıl mesele ve bunu yapabilmek çok kolay olmuyor. Bunun nedeni ise aşkın doğasının tam olarak bilinmemesi; bilinse dahi doğanın gizemli bir yönü olarak formülleştirilememesi. Aşk üzerine yapılan çalışmalar iki eksen üzerinde ilerliyor: Biyoloji ve kültür. Biyolojik çalışmalar aşkı hormonlarda ararken kültürel çalışmalar beden politikaları üzerinden gidiyor. Vücudunuz bazı hormonları sağlayarak sizi aşık eder ancak neden o hormonları o insan için salgılar da diğeri için salgılamaz? Bunu biyoloji cevaplayamaz. Vücut politikaları ise kültür içinde oluşturulur. Size aşık olunacak erkek ve kadın rol modeller sunulur. Sürekli bu uyaranlara maruz kalan kadın ve erkek o modeli kendi hayatında ister ve ona aşık olur. Diğer bir açıklama da kadın ve erkeğin kendisindeki eksiklikleri kapattığı insana aşık olduğu yönündedir. Kabaca, kadın güzeldir ve gücü erkekte bulur ya da güçlü hissettiği bir figürde; erkek de güçlüdür ve güzelliği arar. Toplumun tanımladığı güçlü ve güzel karakterler birbirlerine aşık olur. Durum bu kadar karmaşıkken bir kadın sevgisini hak eden erkeği nasıl bulabilir? Başka bir yazımda da değinmiştim kadının aşkı kırılgan ve değerlidir ve bu aşkı, kendisini güzel yaşayabileceğini hissettiği erkeğe sunmalıdır. Bunu anlamak için de aday olarak gördüğünüz kişiyle küçük sohbetler yapın ve onu gözlemleyin. Sonuç odaklı olmayın; her adımda nasıl hissettiğinizi düşünün. Aşkta sonuç odaklı olmamak gerekiyor. Yoksa sizin de bahsettiğiniz nedenlerle kendinizi büyük bir kaosun içinde hissedebilirsiniz. Küçük adımlar, güzel hisler, tamam ya da devam. Ve asla ayak oyunlarına girmeyin.. işler mutlaka sarpa sarar. Oyunlar yorar ve bir süre sonra gerçeği kaybedersiniz.. Açık, net, dürüst olun ve sizi yaşamayı hak eden bir erkeği hayatınıza almaya çalışın.. Ara yorgunluklar da siz pes ettirmesin neticede sağlıklı bir aşkı bulmanın gerçekten kolay olmadığını bilmek gerek.

bilimsel bir cevap veriyorum insan aşık olunca dopomin ve oksitosin hormonu zirve yapar insan davranışı değişir yemeden içmeden kesilir anca bu aşk duygusunu bilim tam olarak açıklayamıyor. amma bir kolay olmayan sahte bir duygu diyelim tabiatda kadınlar seçer eşlerini erkekler seçen değil seçilendir ( kadınlar ışık sinyal vermezse erkekler onlara yakınlaşamaz biz türk erkekleri sinyali beklemeden yavşıyoruz neyse) aşk duygusunun asıl amacı üremekdir biz ölüp gidiyoruz genlerimizi aktararak sonsuzluğa ölümsüzlüğe ulaşıyoruz aşk duygusu üremek için kadınlar tarafından çünkü kadın seçer yaratılan bir duygu birsini beyenmemiz iki karşıt çins olarak kadın tarafından ilk 15sn onaylayan kadındır kısa edebiyatçı der kadın gülebenzer bir kez açdımı gerisi yapark dökümü kadın ilk aşkını hiç bir zaman unutamaz çünkü kafasında ilk dafa onu bütünler her şeyini yüceltir ( sonraki ilişkilerinde is güven arar madiyyatı olsun sadakatli olsun diye bir çok erkekle aynı anda flört edebilir amma çok erkekle flört eder kafasında bütünü tamamlar kısaca gülüm kadın güle benzer bir kez açdımı gerisi yaparak dökümü aşık oldun diyelim bebek yapdın bebekden sonra koca nı sevmiyorsun çocuk oluyor senin için esas ve önemli kocan 2-3-4 plana düşüyor ) sana tavsiyem şu biraz zaman tanı kendini 1 yıl falan sonra kendin için kriter bul bir erkekde ne ararsın defter kağıt kalem al yaz boyu zuzun olsun eğitimli olsun mavi esmer saçlı ela gözlü ve. s ona uygun olanı bul ve ya kriterlerine en yakın olanı unutma mükemmel insan yokdur artur şopenaru der ki insalara değer verdiğinizi onlar bir suç muş gibi saklayın çünkü çoğu insan egoist ve bencildir elindeki ile yetinmez tatmin olmaz sen sadkatli olsan karşındaki kişi nankör olucak unutma kendi kurduğun hayatın içinde mutlu olmaya çalış kendi seçimlerinle arkadaşlık hayat arkadaşı ve. s bye birde bei üzme e

Korkumdan ağır basan bir insan çıktığında karşına, hem senin kendini onarmana destek olup hem de senin ona karşı olan duygularının güçlenmesine vesile olursa bu dediğin olur. Hayatına biri girmeden olmaz mı peki? Mümkün lakin yine aynı şekilde; kaç kişiyle kötü ayrılık yaşamış olmana aldırmayacak kadar aşka, tutkuya, sevgiye, umuda, inanca sarılıp denemeye değer diyecek kadar şevkle dolmalısın; onarilmalisin. Kim onarırsa artık. 🌷