Aşka mı açsınız, sevdaya mı?

nazım karısı pirayeye şöyle yazıyordu mektuplarının birinde; "seni nasıl seviyorum biliyor musun? ot yağmuru nasıl severse, ayna ışığı nasıl severse, balık suyu ve insan ekmeği nasıl severse, sarhoşun şarabı, şarabın billır kadehi sevdiği gibi, annenin çocukları çocukların annelerini sevdiği gibi, lenin'in inkılabı inklabın marx'ı sevdiği kadar..." yine o mektupların birinde; "çıkarsam ve sana kavuşursam o öyle büyük bir saadet olacak ki gebereceğim diye korkuyorum" diyordu. oysa öyle olmadı. kavuştular. ve ne oldu ise oldu ayrıldılar. adını kol saatinin kayışına kazıdığı piraye ile 17 yıl boyunca mektuplaşır nazım. 518 mektup... daha sonra dayısının kızı münevver'e en sonda vera ya aşık olur be veranın kollarında ölür. yani nazım pirayeye değil aşka aşıktı.

Sevda hissedilen, aşk ise hissedilmesi ümit edilendir. Aşk'ın tarifini bir çok hissiyat ile tanımlayabiliriz. Aşırı heyecan, onu gördüğün zaman mutlu olmak, onun sesini duyduğun zaman aptallaşıp, heyecandan etinin kemiğinin çekilmesi gibi. Aşka ulaşan kişinin önünde iki yol vardır. Ya heyecanın bittiği yoldan gidecek, ya da hecanını bastırıp sevdanın yoluna girecek. Sevda da heyecan yoktur. Ağırdır, dingindir. Aşk gibi uçarı kaşarı değildir. Aşk gibi yolları yoktur. Sonsuz bir sevgidir. "Eğer sen leylaysan, benim içimde ki leyla kim'. Diye soracak kadar kendini kaybetmektir sevda..
Ben şu an her ikisinede uzak mesafedeyim.
Ne aşk, ne sevda..
Eğlenceli formlar dilerim.