NEDEN HİÇ TALİBİM YOK VE NASIL EVLENEBİLİRİM?

Buna isteğim yok ki... Ayrıca sosyalleşebileceğim ortam yok. Sanata merakım var, çeşitli hobilerim de var ama bunların hepsi bireysel olarak yapılabilecek şeyler. Bir grup içine dahil olmaya ve buna zaman ve kaynak ayırmaya pek sıcak bakmıyorum. Rahatım daha önemli geliyor.

Cümlenin son kısmını yanlış yazmışsın, tam anlamayadım, tekrar yazabilir misin rica etsem?

Tamamdır, anladım şimdi. Haklısın, herkesin bir nasibi vardır ama ben kedili teyze olmak yolunda emin adımlarla ilerliylrum gibi sjsj

Memurum. Santralde çalışıyorum diyebilirim.

İş yerinde yok. Bqşka da sosyal ortamım yok.

İstanbul.

Arkadaş ortamı olsa sorun olmayacak zaten. Bizim santraldeki 40 yaşını devirmiş teyzelerle sosyalleşecek değilim sonuçta. Başka da hiç arkadaşım yok.

Yok yok, emin ol sorun o değil. Dışarıda neredeyse kimseyle görüşmüyorum. İşime gidip, çoğunluğu kadın olan iş arkadaşlarım arasında ofiste çalışıp evime dönüyorum. Bu monotonluk içinde kimsenin beni görmesi, benimle tanışmak istemesi gibi bir durum olmuyor. :(

İnşallah hepimizin...

İnternetten olmaz, üzgünüm.

Fhskdkdk keşke öyle olsaydı

İstanbul'da bir kamu kurumunda memurum.

Knk yok yaa, bir odanın içinde 5-6 memuruz, çoğumuz kadın zaten, öyle kaynaşma durumu yok pek. İlgisini çekebileceğim pek kimse yok.

Ama evlilik güzel şey, bunu istemeye hakkım olmalı giç değilse..

hiç*

İnternetten biriyle olmaz maalesef..

Çoğu kadın, erkekler benden yaşça çok büyük ve evli.

İşte görmek isteyen, yani talip yok ki. Ya kendimi biliyorum ben, ederimin ne olduğunu... Dışarıdan bir göz baksa eminim doğal, sıradan, zararsız bi kız işte der.

İnternetten olmaz ya..

Yok anlıyorum seni, internetten birini bulmak artık yaygın bir durum da ben ilk şansımı hala biraz umudum varken gerçek hayata vermek istiyorum. Hayırlısı...