Çirkin olduğum için sevilmeye de layık değil miyim?

Yani sana diyeceğim şu ki, her şey tip değil. Karakter... İşte bir ilişkinin en büyük belirleyici etkeni o. Her 2 tarafın da karakteri uyumsuzsa o ilişkinin hiç bir anlamı kalmıyor. Ne kadar tip, dış görünüş dersen de. Ben hayatımda bunu gördüğüm için tipi umursamaz oldum şu aralar. Sadece kilo ve boy bakımından dev kız cüce erkek gibi olmasın yeter. Bu kriteri de toplumda etik değil diye koydum. Başka hiç bir kriterim yok.

*iyi niyetli* olarak düzeltiyorum iyi terli yazmış dokunmatik sağolsun sldkdkdkd

Yanlış düşünüyorsun. İsterse dünya güzeli olsun. Böyle bana karaktersizce davrandıktan sonra uğraşmam. Ki 2. Sevgilim cidden fiziği falan bile sağlam biriydi. Ama karaktersiz biri olduğunu anlayınca uzak durdum. Ben de bilmiyordum o zamana kadar öyle olduğunu çünkü

Bana masum rolünü iyi yapmıştı. Gerçek yüzünü çok sonradan anladım.

Bu arada o kızı çok sevdim. Gelecekte evlilik bile düşünüyordum.

Şunu da unutma: Ben bir kızı gerçekten sevmediğim sürece asla sevgili olmam. Hiç bir güç beni onunla sevgili yapamaz. Önce gerçekten sevmem lazım ki bu şartlar otursun. Şimdiye kadar 3 sevgilim oldu. Üçünü de gerçekten sevdim. Ama ilk 2 si karaktersizlikleriyle şanslarını teptiler. Sonuncusu ile severek ayrılmak zorunda kalmıştık. Çok zor şartlarda hareket ediyor. Ailesi zaten sıkıntılıydı biliyorum onu. Fakat beni özlediğinden mesela geçen gün tekrar beni aramıştı ve inan çok sevindim buna. Hala beni sevdiğini biliyorum. Benim ona ulaşma şansım %0 ama onun bana ulaşma şansı çok zor da olsa var. O bana ulaşana kadar ben hep bekleyeceğim onu. Çünkü onu seviyorum. O da çok dünyalar güzeli birisi sayılmaz ama benim gözüme güzel, tatlı geliyor. Çünkü o kalbi, o tatlılığı, bana gösterdiği o sevgi o kadar hoşuma gidiyor ki anlatamam. Ona daha çok bağlanıyorum.

Gerçek aşk budur işte. Ben hayatım boyunca gerçek aşkı tatmak, yaşamak istedim hep. Bunu yaşamak da sadece dış görünüşle olmaz. Gerçek bu.