Merhaba.. Evet beni konuşmadan da anlayan insanlar var şükürler olsun.. Bazen kelime harcayamayacak halde olabiliyorum.. Zaten sustuğumda neden sustuğumu anlamayacak insanlar da olmasın çevremde.. Keyifli günler..
Hayır beni anlayan kimse yok genelde çok yakın arkadaşım dediğim insanlar tarafından da kullanılıyor ihtiyacı olduğu zaman işte canım cicim canım arkadaşım en iyi kankam kardeşim ihtiyacı bitince öyle bir kenarda duruyorum galiba kendimi bu kadar basitleştiren kişi galiba yine benim bilmiyorum yani olmuyor ben olduramadım ya genel olarak insan ilişkilerinde yerim galiba
Hiç konuşmasam bile beni anlayan birkaç kişi var. Bir problem olduğunu fark edip ona göre yaklaşırlar hemen. Bu büyük bir şans aslında. Konuşsan bile anlamayan bir dünya insan varken suskunluğundan seni çözebilen birilerinin olması herkesin sahip olacağı bir şey değil.
Hayır, sustuğumda beynimde ki düşüncelere ben bile çok anlam veremezken bir başkasından beni anlamasını da çok beklemiyorum açıkçası. Kendi içimde hallediyorum bir şeyleri ya da sindirip üstünü örtüyorum, ara ara yine geliyorlar. Öyle bir paradoksun içindeyim.
Ben susma eylemine geçtiysem artık her şey bitmiş demektir. Bundan sonra benim yanımda kim yer almış umurumda bile olmaz. Ben susma eylemine geçmeden önce yanımda yer alacaklardı. Artık geçmiş ola.
Eğer susuyorsam kimsenin duymasını istemediğim içindir. Farkedenler var elbette ama eğer susduysam kolay kolay da konuşmam. İçimden ne konuşmak gelir nede birilerine anlatmak.
Sustugumda bile ne demek istedigimi anlayan cok fazla insan var. Gonul bagim olan ailem, esim, dostum var cok sukur. Kasimdan, gozumden, dudagimi isirmamdan bile ne dusundugumu anlayan insanlarin oldugunu bilmek guzel🌸
Bazen kafamın içindekiler o kadar çok konuşuyorki sanki bir odanın içinde 2 kişinin muhabbetini dinleyen 3. kisiymisim gibi geliyor. En çok sevdikleri konu geçmişi yorumlamaya bayılıyorlar.