Sevgilim eften püften şeyleri sorun ediyor. Sonra tartişmayi sen çikardin diyor, kendini haklı buluyor. Sevmiyor mu beni acaba?

Hayir bahane aramiyor ama naz yaptiğini dusunuyorum. Birkac gun aramalarina, mesajlarina cevap vermeyeceğim kendi hayatima odaklanacagim sadece. Gun icinde onu hep merak ediyorum hep onu dusunuyorum. Ama o benim kalbimi kirip duruyor. Biktim artik kendimden bi seylerden fedakarlik etmekten, vermekten. Ben çok anlayişli davraniyorum, her seyi alttan almaya çalişiyorum ama. daha çok uste cikiyor hatta sürpriz yapmak istedim ona hediyeni begenmem tepkime uzulursun sürpriz falan yapma dedi. Eskiden özür dilerdi artik hatalarinin farkinda bile değil hep ben suçluyum ona gore. Resmen bana psikolojik olarak şiddet uygulayarak özgüvenimi düşürüyor. Ayrica çok sinirli biri hemen her seye sinirlenip bana bagirip cagiriyor. Sonra ben bi gun regl donemimde bi seyi sorun edeyim her tartişmayi zaten sen cikariyorsun diyor bana. Ama bunlarin hicbirini ona soyleyemem. Cunku o yine kendini hakli çikarip bana bagiracak, biliyorum. Bence yaptiklarinin farkinda. Ama hayatinda belki de boylesine onun nazini ceken tek kişi ben oldum belki de boylesine ben ilgilendigim icin onunla bana boyle davraniyor belki de hatam ona çok deger vermek hatta kendimi unutacak kadar deger vermemden kaynakli. Öyleyse ben de hak ettiği kadar değer veririm artık.