Seviliyorum, hem de çok seviliyorum. Tek sorun, sevildiğimi bana benim istedigim gibi hissettiremiyor. Hersey dört dörtlük olmuyor bu hayatta onun için onun beni sevme şekline alıştım. Ben sevilmeyi seviyorum. Sevilince zaten seviyorum...
Sevmek düşündürücür yorucudur verici olmak insanda fazla düşüncelere yol açar. Eğer yorulduğunu hissediyorsa kişi daha iyi hissetmek istiyorsa sevilme duygusunu daha çok arayacaktır. Ona iyi gelen seven birilerinin olmasıdır. Özellikle sevdiği kişi tarafından hissediyorsa bu duyguyu daha iyi hissedecektir. Ben sevilme duygusunu beklentilerimin arasında yüksek tutmuyorum. Bunu beklemek bazen yorucu bazen hayal kırıklığı yaratıyor. 🤷♀️
Her şey karşılıklı olmadığı zaman anlamsız geliyor. Aşkta karşılıklı olmadığı sürece bir gün bitmeye mahkum oluyor. Hee yine de illa birini seç diyorsan sevilmeyi seçerdim, o beni sevmiyor olursa üzülürüm. Ben sevmiyor olursam bu seferde böyle olsun ileride belki severim diye düşünürüm.
Herkesin sevmesi yetmiyor ki. Özel birinin sevmesi gerek. O özel birinin özel olması için de senin onu seviyor olman gerek. Bunlar karşılıklı işler. Sevmek de yetmiyor bazen, değer vermek de. Somut şeylere bakıyor. Soyut her zaman tatmin etmez. Ama sevilmek bir insanı her zaman besler.
Gerçekten sevecekse sevilmek isterim. Kalıcı şeylerden yanayım yalandan "ben seni sevmiştim seviyorum" demesin. En çok gıcık olduğum şeylerden bitanesi
Açık konuşalım TR şartlarında biz hep verici taraf oluyoruz bu yüzden sevilmek biraz hayal. Ben de yoruldum bu aralar, ara verip yine sevmeye devam edicem
İkisini de istemiyorum. Hayatıma insan alıp onun derdini dinlemek, yardım etmek, yanında olmak istemiyorum. Kendi hayatımla kendi enerjimle zaten gayet mutluyum 😄
Sevmek beni daha çok mutlu ederdi. Sevilmek edilgen bir durum. Kişinin kendi egosunu tatmin etmek için sevilmek de iyidir ama sevmek insanı doğrudan mutlu eder.