Aşk dışında tümüyle mantıkcı, askın içinde tamamen duygu insanıyım. Bu zamana kadar hep duygusal kararlarla şekillendirdim aşk hayatımı bir yararını görmedim. Kalbimin yanında Biraz da aklımla da sevmek istiyorum. Aklıma yatmayan içime oturur eninde sonunda. Bunu tecrübe ettim biliyorum.
Mantığı ve duyguları beyaz bir güvercin gibi düşünüyorum, birbirine daima destek olması gereken, uçuşu sağlayan kanat dengesi açısından... Bence mantık ve duygu ne kadar dozunda olursa o kadar mutlu olur aşk, ilişkiler, hatta her türlü diyalog... İki taraftan birinin ağır basması altın oranın bozulması demek. Kadın ve erkeğin uyumu önemli ve genel uyuma mantık ile duygunun uyumu da eşlik ediyor. Aslında bu dengenin nasıl sağlanacağı tamamen her çiftin kendilerine özgü yapılarına bağlı. Başta kendi karakterleri geliyor, ardından "bir" olarak meydana getirdikleri ilişkideki ortak karakter. Bu bence çiftlerin kendi aralarında belirleyip yaşayacakları bir denge...🦄🍀🍏⭐❤️
Benimki ne mantık ne duygusal ortaya karışık.. ama genel olarak kendimi incelediğimde ilişkilerde yanlış yaptığım etkenlerden birisi..çevremde bir olay olmuşsa çabuk etkilenmem ve ilişkimide berbat duruma getirmem (sevgili, eş dışında sevgilim hiç olmadı, olduğunda ise durumum nasıl olur onu bilmem) o anki yaşanılan olaylar bütün ilişkilerime etken olabiliyor (mesela aile sorunları olmuşsa eğer bu beni o kadar etkiliyorki bazen arkadaşlarımla ilişkilerimiz limoni durumuna geliyor) ruh halim çabuk değişiyor bazen ben bile kendimi anlamakta zorlanıyorum..
Yanlız bacım ben geçenler de bir soru okudum, "Karım çalışıyor ben evdeyim. O yüzden her işi bana yaptırıyor, ojesini bile bana sürdürüyor, evde resmen cinsiyet kargaşası yaşıyoruz" diye dert yanıyordu. Senin koca da KS kullanıyor ve durumdan pek memnun değil sanırım, haberin olsun 😂😂
İlişkilerimde mantığım devre dışı kalır, duygularım hemen öne geçer. Ben bu zamana kadar aşkta hep duygularımla, kalbimle hareket ettim. Üzülsem bile mantığımı devreye sokmadım, sokamadım. Sevince çok seviyor, tüm her şeyi unutuyorum. Zaten aşık olduğumu o zaman anlıyorum.
Mantığım elbette. İlişkiler duygularla yönetilmez, kafanı kullanacaksın. Ön göreceksin, nerde savaşıp, nerde topuklaman gerektiğini iyi bileceksin. Yoksa yaprak gibi savrulursun. Ama ne istediğini bilip o yönde hareket edersen gücüne güç katar stratejik kararlar verirsin.
Aşk uğradı mı insana ne akıl kalıyor ne mantık. Topla kendini toplayabilirsen. Çoğunlukla dugularımla hareket ederim. Ama bu son zamanlarda mantığımı öne geçirdim. Yarı yarıya dengeli bir durumda. Ama ne kadar kendini koruma altınada alsan yeri geliyor mantığını kullanmıyorsun. Aşk izin vermiyor. Taki canın yanana kadar.
Başta Olaya Yapımdan Dolayı Duygusalca Bakıyorum. Eğerki Duygularım Tarumar Ediliyosa Her Ne Olursa Olsun Mantığımı Öne Çekiyorum. Sonucunda Ne Kadar Acı Çekersem Çekeyim Mantığım Ne Derse Onu Yapıyorum Yapmak Zorundayım. Aksi Halde Kendimi Değmez Birine Üzdürtemem.
Önceleri duyguydu ama şunu farkettim erkekler hep güzel kız isterler biz niye tipe bakmadan ya da para ya bakmadan sadece aşk olsun diyoruz ki dedim? O gün bu gündür mantık knk