Evlilik teklifi sade mi olmalı gösterişli mi?

İnsanın ya da çiftin ruh haline enerjilerine göre değişiyor bu durum ben sade olmasını isterim kendiminkinin ama şöyle bişi mesela çiftler birbiriyle uzakta yasıyor nadir görüşüyolar o zmn böyle evlilik teklifini şaşırtıcı bir şey yaparak yapmak isteyebilirler ya da uzun bir süre beklemişlerdir evlilik için yine iki tarafın enerji halide şaşırtıcılığı istiyodur o zmnda yapılabilir şartlara göre değişebiliyor yani durum, erkeğin zorunluluk durumu içinde gösterişli yapmak durumunda kalması kötü bir durum olabilir onun dışında iki tarafta sadelik ya da şaşırtıcılıkta aynı istektelerse sıkıntı yoktur yani sonucunda mutlu ve tatmin eder iki tarafıda bu uyuşmayla edilen teklifler

Kıza diyorum ki; “Gel sana bir ömür Oğuz Atay okuyayım” Bu da mı evlilik teklifi değil, illa ipten parmağına alyans mı geçireceğiz? Boğaz köprüsüne “Evlenek mi?” yazdıracağız? Havai fişek mi patlatacağız? Tribünde pankart mı açtıracağız? Mumları yakıp yerlere gül yaprakları mı dökeceğiz? Yoksa tek taş alıp mal mal suratına mı bakacağız? Kız kulesinde bir yemek?

Daha değerli olan şeyler bir ömür paylaşılacak olanlar değil mi? Karpuzu ben keserim gibi ya da mandalinaları ben soyarım. Kestaneyi beraber yaparız. Kitaplığı beraber düzenleriz. Filmi beraber seçeriz. Mısırı beraber patlatırız. Mutfağın yolunu ben de bilirim mesela. Şimdi sana bir gün için romantik bir adam lazımsa eğer inan bana o ben değilim. Bana ömürlük bir aşk lazım…

Son zamanlarda garip bir gösteriş aldı başını gidiyor. Yani alt tarafı bir evlilik teklifi. Bunu başbaşa bir akşam yemeğinde olur ya da ilk tanıştığınız yerde olur böyle manevi yönden daha değerli bir şekilde düşünülüp yapılması daha makul olur.
Elbette herkesin kendi zevki. Ama ben olsaydım ilk buluştuğumuz yerde yapardım, böylelikle aşkın başladığı yerde bunu unutulmaz bir hale getirmiş olurdum.