bazen insanlar boş bulunup saçmalayabiliyor, eğer pişmansa uzatmam. Ama değilse, tepkim sert olur. Ne Eş nede sevgilinin bile isteye, sevdiği insanı küçük düşüreceğine inanmıyorum.
Çiftler her zaman anlaşacak, aynı fikirde olacak değil. Ama başkasının yanında bu tartışma olmaz. Soğurum ben.
Evvel Zaman içinde memleketin birinde 80-90 yaşlarında fakat çok dinç ve genç görünümlü bir adam yaşarmış. Çevresinde bulunan herkes ona çok özenir ve ‘Bu gençliğin sırrı nedir’ diye hep sorarlarmış. İhtiyar delikanlı bu sorulara hep gülüp geçermiş. Ama bu sorular devamlı ve sık sık sorulmaya başlayınca artık bunu cevaplamak istemiş.
İhtiyar adam düşünmüş bu gençliğin sırrını kolayca herkese nasıl anlatabilirim diye. Sonra karar vermiş tüm soru soranları ve merak edenlerin hepsinin akşam eve yemek yemeye davet etmiş:
“Bu davette size sırrımı açıklayacağım” demiş. Herkes merakla davete gelmiş. Yemekler yenilmiş, içilmiş, sohbetler edilmiş vakit iyice geç olmaya başlamış. Ama gençlik sırrı ile ilgili tek kelam edilmemiş. Herkes konu ne zaman açılacak diye merek ederken Adamcağız hanımına seslenmiş:
– “Hatun, şu kilerden bir karpuz getirir misin bize sana zahmet!..” Hanım hemen doğrulmuş kilere giderek kaş ile göz arasında gidip bir karpuz getirmiş. Adamcağız şöyle eliyle bir vurmuş tık tık diye sonra da:
” Bu olmamış hanım, güzel çıkmayacak, başka getirir misin bir zahmet” demiş. Hanım onu götürmüş bir tane daha getirmiş. Adam onu da bir yoklamış yine beğenmemiş.
“ Hanım sana yine zahmet olacak ama bu da olmamış başka bir tane getirir misin “ demiş, Başka istemiş? Bu böylece üç dört sefer daha tekrarlamış.
İhtiyar delikanlı beşincide karpuzu beğenmiş ve karpuz kesilmiş, misafirlere ikram edilmiş? Herkes karpuzunu afiyetle yerken ihtiyar delikanlı sormuş:
Herkes birbirinin yüzüne bakmış. Kimse bir şey anlamamış…”Aman dede demişler nerde? Anlamadık biz bu sırrı!” İhtiyar Delikanlı gülmüş:
– “Efendiler! O gördüğünüz karpuz kilerde bir tanecikti, tekti. Ben hanıma git de başka getir dedikçe o kilere gidip geliyor aynı karpuzu getiriyordu. Bir kere bile “Aman be adam, deli misin nesin şu tek karpuzu ne taşıttırıyorsun bana defalarca…” demedi. Beni sizin önünüzde mahcup duruma düşürmedi. İşte ben bütün gençliğimi bu hanımıma borçluyum. Biz birbirimizi hiç başkalarının önünde zor duruma düşürmeyiz. Aile içindeki hiçbir şeyi dışarıya yansıtmayız. Hep birbirimize destek olur, dert ortağı olur, yardım ederiz. Birbirimizle ilgili olan problemleri yine birbirimize anlatırız. İyi kötü her olayı da birlikte paylaşırız.” demiş.
Bir hayal kahvesinde oturup.. Ömür çayından içiyoruz... Her seferinde biraz daha, Az yanıyor dudaklarımız... Her seferinde; Biraz daha soğuk çayımız!!!
Güzel olan her şey yarım kalır, flimler en güzel yerde sonlanır. Çok mutluyum dediğin yerde, hüzün kendini hatırlatır. Çocukluk kısadır, bebeklik hiç yaşanmamıştır. Vefa azdır, sadakat ise sınırlı. Verilen sözlerin ömrü kısadır, Çok seversin, çok çabuk gider güzel rüyalar en güzel yerinde biter... Güzel olan ne varsa, sevdiğin şarkı gibi, hemen bitiverir!!!🍁 Cahit ZARİFOĞLU
kimseyi bekleme, sen uç.. aynı cinsten olmayan kuşlar, nasılsa birlikte uçamayacak.. sen kime layıksan o gelecek, yanında seninle seyir alacak.. herkes kendisi gibi olanı bulacak.. isterlerse aynı mahalleden olmasınlar, hatta aynı şehirden.. ruhları aynı kaynaktan gelenler bu zamanda birbirlerini mutlaka bulacaklar, yeter ki sen yola çık, o yolda ilerlemek, yani yolculuğun kendisi getirecek sana senin olanı, sen yeter ki uç..
Hamile bir ceylan vardı. Doğumu yaklaştığında ormanın en uzak yerine gitti. Bir nehir yanını buldu. Tam doğuracağı esnada gök gürledi şimşek çaktı ve yangın çıktı. Soluna döndü bir baktı ki ona ok atmak isteyen bir avcı var. Sağına döndü aç bir aslan onu avlamak için yaklaşıyordu. Ceylan için o an tek bir düşünce vardı. Kaçmayı düşündü. En iyi onu yapabilirdi ama eninde sonunda yakalanacağını düşündü ve çıkmazda olduğunu gördü. Kaçacak yeri de yoktu. Ya aslan parçalayacaktı ya yangında can verecekti ya da avcı onu avlayacaktı belki de nehirde boğulacaktı. Her yer tehlikelerle dolu ve ceylan kesinlikle bir kurtuluşu olmadığını düşünüyordu... İşte o an ceylan gücünün yeteceği şeye odaklanma kararı aldı. Doğumuna odaklandı doğumu yapmaya. Ve doğru olan şeyin doğasını gerçekleştirmeye yöneldiğinde bir şekilde başaracağına inanmak istedi... Sonra neler mi oldu? Şimşek çaktı, avcının görüşünü kapattı ve çıkan ok aç aslana saplandı. Arkasından şakır şakır yağan o yağmur ormanın tüm yangınını söndürdü. . Ceylan sağ salim doğumunu yapmıştı …. Hayatımızın her anının zorluklarla kuşatıldığını düşünüyoruz bazen. Ama unutmayın ki her an sizinle birlikte olan her şeyi gören ve bilen merhametli Yaratanımız bizimle birlikte. Ona güvenin... Ona inanın
RÜYA; biz uyurken kalbimizin tuttuğu bir dilektir. ARKADAŞ; uçmayı unuttuğumuzda bize kanatlarını açan bir melektir. HAYAL GÜCÜ; bizi bilmediğimiz yerlere uçuran bir rüzgardır, Ve HAYAT; içinden ne çıkacağını bilmesek de açmamız gereken bir zarftır.
Çay karası gönül yarası derler, bilir misiniz? İşte çayın karasında gizlenir sevdalar. Bu yüzden bazen çay içerken sızlar yüreğiniz. Ve her yudumda özlenir yara sahibiniz…!
Bilmeden , kazara yapmışsa orada sesimi çıkarmaz, bakışlarımla uyarırdım ki gerçek sevdiğimse zaten bakışlarımdan durumu anlar , konuyu toparlar, hatasını giderirdi.
Yok, bilerek ve isteyerek bunu yaptıysa zaten gerçek anlamda sevgilim değilmiştir ve o an tepkimi gösterir, kalkar gider daha da görüşmezdim.
Toplum içinde bana bunu yapabilecek kapasitede birisi ile evli olma ihtimalim yok. Evli olursak ordan yine kalkar giderim çünkü cevap vermek, onun yaptığından farklı bir şey olmaz. Ama sonra bedelini fena öder. Boşanmaya kadar gider. Benim için aldatmak kadar sakincali bir durum bu.
Ciddi manada en büyük soğuma sebebim olur bu olay. Kendi aramızda bir tartışma yaşanır herhangi bir durum konuşulur. Ama bunu üçüncü bir kişinin önünde yapacak olursa artık kendinden soğutmayı başarmıştır. Ayrıca kendisine de empati kurmasını söylerim aynı şeyi kendisine yapmış olsam ne yaşardı ne düşünürdü diye.
Benim için tepkisiz kalmayacağım tek noktadır. Ben insanlara saygımı korurum ama beni küçük düşürecek kişi büyüğümse bile cevabını alır hemde o ortamda bunun eşim veya sevgilim olması önemli değildir. Sevgilim olsa orada rencide eder çeker giderim.
Karakterim bastan belli ettiğimden kırıcı olmakta yoktur bende ki karşı taraf için söz konusu bile olamaz karşılığını fazlasıyla alacaklarını öğretmişim sonuçta
Beni küçük düşüren anne baba arkadaş kuzen hep gördüm ne oldu sustum seviyeye inmedim ama annem yanımda daha beter sokuyor çıkarıyor eşim sevgilim olsa tahammül edemezdim
Yalnız kaldığımız bir anda bunu iyice konuşurdum ve neden yaptığını anlamaya çalışırdım. Bir daha yapmamasını isterdim ve eğer bu davranışı devam ettiriyorsa onunla çok vakit kaybetmezdim. Değer görmediğim insana değer vermek saçma.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
