Selam KS ahalisi! Bilmiyorum neden genelde sonunda hep acı verse de aşksız yaşamak, tabiri caizse ot gibi yaşamak gibime geliyor. Sabahları sıcacık günaydın diyecek kimse yok, diyet yapıyorsa yediğin cipsi atıp sinir edebileceğin kimse yok, canın sıkıldığında yok yere kavga çıkarıp tatlı tatlı didişeceğin kimse yok.. Böyle hayat da ne bileyim.. 😬😬Şöyle ağız tadıyla yastık savaşı yapacak kimse yoksa ne kötü.. 😬😬🙄
Aşkla yaşadığım duygular var. Bu bahsettiğin karşıt cins aşkı ise daha nasip olmadı. Yaşadığım duygular aşkla; Yaradan, vatan, anne ve aile var ki doğduğum günden bu yana. Hangi konuda aşk olursa olsun Yaradan'a sığınmadan oluşuyorsa o aşk anlamsız olur.
Hayat zaten bence ilişkiler üzerine kurulu. Ne için yaşıyoruz? Ne için çalışıyoruz para kazanıyoruz? Tek başına yapabileceğin aktivite yok bile. İnsan kendisi için bir şey alırken 2 kere düşünüyorsa sevdiği biri olunca düşünmeden alabiliyor. Bu yüzden yalnızlık Allah'a mahsus denmiş. Hayat biriyle paylaşmak için var bence. Tabii ki doğru seçimler doğru kişiler.
Nasıl müzik ruhun gıdasıysa, aşksa kalbim gıdasıdır aslında. Aşksız yaşamın elbette tadı tuzu olmaz. Ancak bunu gerçekten yaşayacağın kişiyle olmalı. Yoksa öteki türlü sadece bir heves yaşanır o kadar. Bu da geçici bir duygudur. Umarım gerçek aşkı yaşacağımız zamanlarıda görürüz.
Olabilir: Kişiye göre değişir tabi ama bana göre aşksız olmaz. Bi insanı sevmek, sevdiğini hissetmek , hissettirmek gerçekten bambaşka şeyler her şeye ramen yanında mutlu olduğunun biri olması gerçekten çok hayata bağlıyo insanı