Hakkında az şey bildiğim insanlara güvenmem zaten direkt olarak Ben şeffaf biriyim karşımda da öyle olan biri olması gerekir. Herşeyini anlattığına emin olduğum zaman güvenmeye başlarım insanlara. Ama yine de tamamen güvenmem zaten
Karşımdakinin hakkında ne kadar bilgiye sahip olduğumun önemi yok. Benim için güvenilir olması karakterli olmasi yeterli olur. Kişiler kendileri ile ilgili herseyi anlatmak istemeybilirler ki bu gayet normal bir durum. Öyle oluyor ki dost düşman, düşman dost oluyor. Bence herşeyi herkes bilmemeli bazı şeyler sadece bizde gizli kalmalı. Gün gelir güvendiğin kişi seni sırtından vurur. Buna gerek yok.
Güvenemem. Güvenmemi istiyorsa, beni hayatında istiyorsa güvenimi kazanmak için ne yapması gerekiyorsa onu yapmalı. Güven tabii ki de zamanla oluşan bir şey fakat ilk etapta olması gerekenler ve bilinmesi gerekenler bilinmeli ki güven duygusunun temelleri oluşsun. Daha sonrası da akışına bırakılmalı.
Bu kişiye gore ve bulunduğu ortama göre değerlendirilebilir. Her ortamda herkesın herseyı bılmesıne gerek yok bu karsılıklı dıyalog ve ıletısımle bertaraf edılebılecek bır durum.
Insan ruhen ve vıcdanen rahatsa zaten soylenebılecek herseyı karısındakıne ya da cevresıne aktarır diğer türlü kelpeten elinde 2.3 kelıme daha alayım dıye ısrar edersen ısın ıcıne ya yalan gırer ya da tartısma
Kimseye güvenmemek en iyisidir , bunun bir kriteri yok kimini çok tanırsın, kimini az tanırsın. Dengeler deyişti artık bazen bir haftalık tanıdığın biri yıllarını verdiğin insandan daha güvenilir olabiliyor.
Hakkında çok şey bilmiyor isem ona güven imajı verip kişiyi anlayıp çözmeye çalışırım bu esnada kendimden asla ileride sıkıntı yazacağım bilgi vermem yani güvenmem Gelelim kaçamak cevaplara %89 güneş ışığı görsün istemediği birşeyler var ki çekiniyor ya da saklamaya çaba sarf ediyor