İntihar edeni Allah affediyor mu?

Hayatta hiç bir şeyim yolunda gitmiyor, dostlar sadece içimdekileri buraya yazabiliyorum. Kimseye anlatamam ben.
şu an şunları yazarken bile gözlerimden yaşlar akıyor. Küçüklüğüm ailemin zorbalıkları nedeniyle çoook kötü geçti. Ben ne sevgiyi nede aşkı tatabildim. Hayattan ve yaşamaktan zevk alamaz oldum. Hoşlandığım kızlar hiç yüzüme bakmadı.
Belki de tip (vasat ama benden tipsizler seviliyor) belki de kızlar biraz daha gevşek ya da böyle boş konuşan erkekleri istiyor gibi... İstediğim şey aslında çok bir şey değildi. Her insan gibi sevilmek istedim. Çok canım yanıyor hep redilmekten. Dışarı çıkıyorum hep sevgililer veya karı kocalar. Çok zoruma gidiyor, çok ama çok kötü hissediyorum. Paçavra gibi hissediyorum. Bir kadına bile kendini sevdirememiş birisiyim. Hanzosu, abazası, karaktersizi dahil sevilir. Onlar kadar bile değilim. Siz iyi diyorsunuz adam geliyor yatağa nasıl attığını anlatıyor veya sadece obje olarak bakıyor. Zaman pç erkeklerin zamanı..
bu aşağılık hissi ile daha fazla mücadele edemeyeceğim sanırım. Elimden gelenleri her zaman yaptım. İş, kariyer, giyim, bakım, kas vs. Ne yapsam sonuç 0..
İntiharı çok düşünmeye başladım.. Bu acizlikle yaşamak çok zor, her gün üzgün olmak çok zor..
Siz ne dersiniz?