Onsuz yapamayacak gibi hissediyorum, ona çok alıştım?

5 aydır peşinden koştuğum bir kız vardı, en başından beri ondan hoşlandığımı söylemiştim. Ama o beni arkadaş olarak görüyordu... Kızla bir kere yüzyüze şans eseri tanıştık, bir daha buluşamadık. Farkli şehirlerdeyiz diye... Biz bu kizla 5-6 ay boyunca istisnasız her gün konuştuk. Son 1 ay flört etmeye başladık, o da ucundan hoşlanmaya başlamıştı. Birbirimize yürüyorduk her şey çok güzeldi. Bir kaç defa buluşalım o zaman aramızdaki ilişkiye karar veririz diye anlaştık. Her neyse kısa kesiyorumBu hafta kızla buluştuk, buluşma haftası mesajlarda bir soğukluk vardı zaten. Buluştuğumuz gün çok iyidi, çok güzeldi her şey, ben ilk defa birisine aşık olmuştum. Olur bu iş demiştim kendi kendime. Buluşma sonrası boş boş dalıyordum, gülüyordum, mutlu olmuştum... Kızla konuştuk o gece, güzel geçti buluşma falan diye biraz konuştuk. Ama sonra ki günler ben yazmadıkça yazmıyordu... Ben de ona bundan sonra böyle mi olacaz, çünkü her gün konuşan biz bir haftadır hiç konuşmuyoruz. Kız bana beni kırmak istemediğini, buluşmada taşların yerine oturduğunu söyledi. Ben ona göre fazla temiz kalpliymişim, iyi biriymişim... Bana ben bir kişiye bağlı kalamam, senle ilişkimiz ciddileşirse seni çok kırarım, açık olmam gerekirse aldatırım seni dedi. Bundan dolayı fazla uzatmayalım diye kesip attı, geçen tüm zamanı... Ben ilk defa birisine aşık oldum, onu kaybetmek çok acıttı, elim telefona gidiyor ona yazmak, onu aramak için ama istemiyorsa zorlayamam... Onun gibisi hiç gelmeyecek gibi, gelsinde istemiyorum, ben onu istiyordum. Bu konuyu dertleşecek kimse bulamadım o yüzden buraya yazmak istedim.