Sanal aşk sever misiniz?

Matematikte karmaşık sayılar diye bir konu vardır. Karmaşık sayılar hem sanal kısımdan hem de gerçel (gerçek) kısımdan oluşur. Sanal aşk da tıpkı karmaşık sayılar gibidir. Duygular gerçek olsa da gerçeklikte yetersiz kalır , çünkü onu sanal (gerçek dışı) yapan bir kısmı bünyesinde barındırır. İnsanlar ise belirsizlikten korkarlar netlik onları güvende hissettirir. Bu demek değildir ki insanlar belirsizliği sevmezler , bu belki bazılarımız için daha ilgi çekicidir fakat beynimiz bize bir oyun oynar , bu belirsizliği kendimiz netleştirmeye çalışırız. Karşımızdaki kişiyi kendi hayalimizdeki kişiye göre biçimlendiririz. Bu yüzden pek sağlıklı olduğunu düşünmüyorum. Sanaldan başlayan bir aşkın hayal kırıklığına uğratma ihtimali çok yüksektir. Aşk , sürekli sanaldan hissedilecek bir duygu değildir. Öyle olduğunu düşünenler bu duyguyu değersizleştirir ve yok sayar benim gözümde. Gönül eğlendirmek için yaşayanlar varsa buyursun yaşasın ama gerçeklikle temas etmeyen şeylerin bir anlamı var mıdır tartışılır. Nasıl ki ampul icat edilmeden önce bir düşünceden ibaretti fakat Edison onu deneylere döktü ve şu an bizim dünyamızı aydınlatmada bir görev taşıyor , Edison bunu sadece düşünseydi ve deneylere dökmeseydi sadece düşünceden ibaret kalsaydı tüm bunlar bu düşünce Edison'la birlikte mezara gidecekti. Biz ampulü Edison icat etti demeyecektik , bu başka bir konu tabi. Sanal aşkınızla gerçek hayatta çıkıp bir çay, kahve içmeyecekseniz gerçek hayatta da bir şeylerinizi paylaşmayacaksanız o aşk havada asılı kalır. Dünya değişiyor çağ teknoloji çağı olabilir ama rasyonel düşünen insanların pek tercih edeceği türden bir aşk olmadığını düşünüyorum. İşin içine görüntülü sohbetler girse dahi , en azından benim düşüncem bu yönde. Sanal aşkımızı kendi hayalimize göre biçimlendirdiğimiz için hikayenin sonunda o aşkı tek başına yaşıyormuşuz hissine kapılma ihtimalimiz de yüksektir. Ama ne demiş şair : "Ölümdür yaşanan tek başına. Aşk , iki kişiliktir."

Hayır, sanaldan yürümüyor.

Sevmiyorum pumpik