1.5 senedir sevdiğim çocuğun kafesine ne zaman gitsem masamla kimse ilgilenmiyor, yeter ama ya, ne yapayım ben bi şey diyin?

artık öyle yapıcam ona o kadar kırıldım ki anlatamam psikolojimi bozdu benim ya ben artık özgüvensizim

bunun bi arkadaşı var arkadaşına içimde kalan her şeyi yazdım sanki evlenme teklifi ettik taciz ettik alt tarafı hoşlandığımızı söyledik bu kadar mı sevgiden yoksun ne bu kasılmalar ne bu masaya kimseyi göndermemeler herkese anlatıcam herkese dedim

hoşt

havlama cazgır

ho ho ho

kararı ben veririm dümbük

malın malı olursun dikkat et hıyar

saygı duymak zorunda iş disiplini gereği benim masama insan göndermek zorunda

çünkü onu görmek istiyorum onu görünce mutlu oluyorum karşılıksız bi şekilde ama o o kadar bencil ki gözleri kendi mükemmelliğinden başka bi şey görmüyo

denedim ona bile yeltenmedi anladı da beni küçümsüyo benden üstün yanı yok hep aşağılıyo beni yeter ya

sence çalışanıyla instada arkadaşız çalışanına diyimmi senin o patronunun da ordaki çalışanların da kasıntı hareketlerinden sıkıldım. beni küçümsüyosunuz masama dahi gelmiyosunuz daha adım atmam sizin egonuzdan bıktım sanki borcumuz var size masamıza bile gelirken tavırlarınızdan geçilmiyo seni de arkadaşlarımdan çıkartıyorum sizin yüzünüzden arkadaşlarıma hep küçük düşüyorum. yazsam bunu olur mu? ama biz kalktık ya bu arada biz kalkarken yanımda ki kız arkadaşıma bi problemmi var neden kalktınız diye sormuş

evet ben sinir oldum gitmem daha

onu görmek için gidiyorum ama hiç onu rezil bile etmedim

tamam yarın deniyorum abi allah razı olsun