Daha önce hiç platonik aşk yaşadınız mı?

Evet arkadaşlar yaşadım istemsiz bir şekilde hiç sevecegimi düşünmediğim birine aşık hani deriz ya soytarı diye o tiplerde birine oldum ve bu tam 4 yıl sürdü... işin tuhaf tarafı şu ki lisede aynı okul servisinde olmamiza rağmen aynı okulda olmamıza rağmen birgün karşısına geçip söylemedim çünkü sevgiye değer veren biri değildi ve bu sevgiyi kötüye kullanacağından tiye alacağından çok emindim. herseyin farkında olmama rağmen bilinçli bir insan olarak bilinip sevildiğim halde bu konuda hiç-bir ileri adım atamıyordum onu gördüğümde ellerim titriyordu saklayacak yer arıyordum aklımdan çıkarıp atamıyordum ama susuyordum belki çoğu zaman göz göze geldik bakışlarımız kilitlendi bakışlarımız gözlerimden anladı eminim ama yine de sustum, oda bazen yakın davranırdı anladığından mi hoslandığından mı sarkıntılıktan mi bilemem ama benle çok konuşurdu bazen de çok kavga ederdik ama bazen ansızın masumca ondan gizli saklı onu düşündüğüm bir anda arkamda belirir seslenirdi dünyalar benim olurdu düşündüğümü biliyor mu diye düşünürdüm... ağladığım geceler oldu hatta yillar ama o bilmedi bilsede hissetsede benden duymadı sadece zannetmistir belki bilemedi. dolmuş durağınmın 2 k uzağındaki evinin önüne giderdim çıkarda görürüm diye 4 yıl sessiz sedasız sevdim sonra birgün mezun olurken bana seslendi döndüğümde bana herşey çok farklı olabilirdi yine anlamamazlıktan geldim ve sustum arkamı dönerken boğazımda bir düğüm gözlerimde buğular... imkansız olduğunu düşündüğüm değmeyen 3 yıl boyunca psikolog kapılarında beklediğim platonik yıllarıma ağladım ve yürüdüm aradan 3 yıl daha geçti evet eskisi gibi takip etmiyorum eskisi gibi düşünmüyorum... görmeyeli 3 yıl oldu ama hala bir yerde görsem elim ayrı kalbim ayrı titrer kendimi biliyorum...