İlk buluşmada veda ederken ağlayan erkek gerçekten seviyo mudur?

Aramızda 800 km vardı. Uçakla geldi. 2 gün görüştük. Veda ederken ağladı. Çok kibar ve zarif bir çocuk hem de ahlaklı. Yaşadığım yere kadar geldi. İlk gün çok ama çok gezdik. Burada hotelde kaldı. Ben kendi evimde kaldım. Kafede bile bi kere ağladı. Elimi tuttu, dolaştık öyle. Sarıldık. Omzuna başımı koydum biraz hüzünlü şeyler anlattım ona. Sonra beni yanağımdan öptü. 20 yaşına girdim. Yaşıtız onunla da. İlk defa sevgilim var ve ben de bu internet işlerine aslında karşı biriydim. Olayın en ilginç yanı buradan tanıştık Üni olarak da onun gittiği üninin olduğu şehri yazıcam hep beraber olucaz. Ama benim aklıma takılan çocuk hem bana göre baya zengin hem iyi biri. Herkes diyor ya zenginlere de güvenilmez falan. Ama çok tatlı biri ya keşke daha fakir olsaydı. Ben çok büyük bir piskolojik rahatsizlık da geçirdim. Hep yanımda oldu net üzerinden de olsa. Ama işte bazen bu kadar sevebiliyor mu beni her şeye rağmen diye düşünüyorum. Ben o kadar mutluyum ki masalda gibiyim