Kendimden ve yaptıklarımdan utanıyorum.. Bana bir akıl lütfen?

Arkadaşlar ben 22 yaşında bir kızım. 4 senelik bir erkek arkadaşım vardı üniversite okuduğum şehirde. Onun yüzünden (aslında tamamen kendi suçum) okulumu okumadım her gece içiyordum sınav haftaları dahil sabah kalkıp sınavlara gitmeye üşeniyordum. kaç sene boyunca sınıfta kaldım. Son senemde erkek arkadaşım ailesini bahane ederek benden ayrıldı. oysa beraber bile olmuştuk.. Ondan yaklaşık 7 / 8 ay sonra başka biriyle çıkmaya başladım. tabi bu süreç benim için çok zor oldu bu süre içerisinde birde babamı kaybetmiştim. Tam bir boşluğa düşmüştüm yani. Sonradan çıkmaya başladığım insan benden tam 12 yaş büyük 2 evlilik yapmış ilk eşinden resmi olarak ayrılmış bazı maddi sebepler yüzünden ama gerçekte hala ayrı değiller ve 3 çocuğu var ikinci eşiyle tamamen ayrılar ancak resmi nikah 1 seneyi geçmediği için hala duruyor. Üstelik bu adam o kadar çirkin alkol kullanan ve uyuşturucu bağımlısı bir adam. Bana sürekli hakaretlerde bulunuyor ve dövüyor. Sürekli bir yerlerim mor ya dudağım patlak ya da burnum kırık. yaklaşık 6 aydır beraberiz bu adamla. Kendi hayatımı ellerimle mahvettim ailem sınıfta kaldığımı bilmiyor aslında söyleyecektim ama babam ölünce annem üzülür diye söylemedim. Memleketime dönmek zorunda kaldım okulu bitirmiş gibi. yüzlerine bakmaya utanıyorum. Üstelik bu bahsettiğim adamdan bana bunları yapmasına ve birbirimize hiç uygun olmamıza rağmen ayrılamıyorum. Ben ayrılmak istesem umurunda bile olmaz onun ama ayrılamıyorum. Seviyor muyum bilmiyorum. Ne benim arkadaşlarım nede onun arkadaşları bizi birbirimize yakıştırmıyor. Herkes nasıl bu adamla beraber olduğumu soruyor bende bilmiyorum. Her şey gün geçtikçe kötüye gidiyor. Resmen ruhsal çöküntü içindeyim ve ölmek istiyorum. 4 Senedir memleketimde olmadığım için burada arkadaşım bile yok konuşacak kimsem yok çok kötü durumdayım..
Kendimden ve yaptıklarımdan utanıyorum.. Bana bir akıl lütfen?
Cevapla