Unutamadığınız bir hikaye var mı?

Başlangıcını ben yapmak istiyorum. Bakalım sizin aklınızda kalan/hayatınızı değiştiren hikayeler nasıl?
Sene 1947. Maddi durumu yerinde, yaşı geldiğinden dolayı sağlık sorunları çeken yaşlı bir zat, bir gün şehir meydanında yavaş yavaş yürürken ufak bir kız çocuğu görür. 6-7 yaşlarındaki ufaklık, üzerinde soluk, pembe bir elbiseyle çiçek toplamaktadır. Topladığı çiçekleri elindeki keseye dolduran kız, bir yandan da belli belirsiz bir şarkı mırıldanmaktadır. Yaşlı adam biraz daha dikkatli baktığında, kızın yalın ayak olduğunu fark eder. "Annesi babası bakmıyor mu hiç?" diye düşünür. "Neden ayakkabısız sokağa salıyorlar ki?"
Kız çok geçmeden çiçek toplamayı bitirir. Birkaç sokak ilerideki bir moloz yığınına doğru yürümeye başlar. Merak bu ya, yaşlı adam da takip etmeye karar verir.
Küçük kızın taşları kurcaladığını görür adam. Molozların arasına ellerini sokmaktadır kız. Sanki bir şey arar gibi, o koca tozlu yığını karıştırmaktadır. Fazla bir zaman geçmeden, kız birkaç taşı zorlanarak da olsa elinde tutmayı başarır. Adam düşünür ; "Çocuğa dolaşmaması gereken yerleri de öğretmemişler herhalde..." Kız yine harekete geçer. Ufak bir dükkanın önünde, kenara atılmış poşetleri kurcalar, kırık bir şişe dibi alır. "Şimdi de çöpü karıştırıyor..." der adam kendi kendine. "Hiç uslu durmaz mı bu kız?" Derken aklına kendi kızı gelir. Kızına yokluk göstermemiştir adam. Prensesler gibi büyütmüş, bir dediğini iki etmemiştir. Ancak yine de... Gönlünü hoş edememiş, kızının sevgisini kaybetmiştir. Ufaklığın yeniden hareketlenmesiyle düşünceleri dağılır adamın. Yorulmuş olsa da, takibe devam eder. Kız bir fırına girmiştir. Eski esmek sepetinden bayat bir ekmek alır, elbisesine sarar ve çıkar. "Ne ola ki? Kız neden bu kadar çabuk çıktı?" adama garip gelmiştir kızın hızı, aldıklarının azlığı. Yaşlı adam kızı takip ettiği sırada, geçtiği sokakların farkına varamamıştır. Şehir meydanından az da olsa uzaklaşmış, prestijden uzaklaşmıştır. Yorulan adam, bir kaldırım kenarına oturur. Şans bu ya, tam karşısında küçük kızın varacağı yer bulunmaktadır. Kız yerde oturan birinin dizinin dibine çöker. Aldığı iki taştan birini yere koyar. Sonra da topladığı çiçekleri taşın üzerine. Bu sırada adam da kıza yaklaşmaktadır. İkinci taşla çiçekleri ezmeye başlayan kız, bir süre sonra yanına gelen zayıf bir çocuğa elbisesine sardığı ekmeği vererek işine devam eder. Kıza yanaşan adam sorar "Ne yapıyorsun küçüğüm?" hareketlerine anlam veremediği bu kıza karşı merak duygusu kabarmıştır. Çocuk sevecen bir şekilde adama döner. "İksir yapıyorum amca! Bir masalda duydum, annemi iyileştireceğim!" der kız dövdüğü çiçekleri şişe dibinin içine dökerken. Üzerine de biraz su koyar. Adam telaşla cüzdanına uzanır para çıkarmak için. Ancak gözüne, hemen yanındaki cansız beden ilişir. Küçük kızın kurtarmaya çalıştığı annesi, "merkezin oldukça yakınındaki" bir varoş mahallede, o gelmeden çok önce hayatını kaybetmiştir. Kızın sözleri, içine burkar adamın. Gözündense bir damla yaş süzülür...

Sıra sizde!