1 yıllık evliyim, eşimi çok yanlış tanımışım😞. Kötü birisi değil aslında, şiddeti alkolü kötü alışkanlığı vs yok. En büyük sorun ilgisizlik...
Aillemden de çok ilgi görmemiş birisi olarak, evlenince eşimden ihtiyacım olan ilgiyi görürüm sanmıştım. Eşim işkolik, durumumuz iyi olduğu halde çok uzun saatler çalışıyor. Hoş, eve erken gelse de benimle ilgilenmiyor. Günümün nasıl geçtiğini neler yaptığımı vs asla sormaz, bir gün gel dışarda yemek yiyelim parka gidelim yürüyüş yapalım demedi.
Evlendiğimizden beri havuzlu villa kiralamak hayalim var baş başa; durumumuz var ama "ne gerek varmış". Özel günleri kutlamak saçmaymış. Ben çok romantik ve ilgiliyim. Ama artık hevesim kalmadı hiçbirşeyde. Nasıl söylenir bilmiyorum ama çok dokunsalım, otururken elini tutmak öpmek, sevdiğim şeyler ama o pek hoşlanmaz.
Bakımlıyım elimden geldiği kadar ilgili saygılı olmaya çalışıyorum, mutluluğu için herşeyi yapmaya çalışıyorum. Yüzü hep gülsün istiyorum. Ama artık tükeniyorum ben... Evlilik dediğiniz bu muydu? Kendisi gibi beni de robot zannediyor; yemeğini yapan çamaşırlarını yıkayan, evini temizleyen bir robotum ben zaten benim duygularım hislerim isteklerim yok ki zaten. Birde çocuk istiyor, bende yavaş yavaş istemeye başlıyordum fakat dünkü ilgisizliği beni çok incitti, mutsuz bir kadından anne olur mu? Öyle çok imreniyorum ki karısıyla vakit geçirenlere. Bir keresinde misafirlerin yanında kızıp beni küçük düşürmüştü, oysa ki o istedi diye onun bütün ailesini çağırıp birsürü hazırlık yapmıştım sırf o istedi diye !
Aslında arada sırada çiçek alır çok ta hakkını yemek istemiyorum ama durum bu. Bazen özel meselelerini arkadaşlarıyla konuşurken öğreniyorum. Gelipte bana anlattığı çok nadir. Oysa ben evlilik; sevinci hüznü paylaşmak, birbirine yetebilmek, sevgiye doymak, sevdiğinin hayatında ilgi odağı olmak, sevmeye sevilmeye doymak zannederdim...
Aillemden de çok ilgi görmemiş birisi olarak, evlenince eşimden ihtiyacım olan ilgiyi görürüm sanmıştım. Eşim işkolik, durumumuz iyi olduğu halde çok uzun saatler çalışıyor. Hoş, eve erken gelse de benimle ilgilenmiyor. Günümün nasıl geçtiğini neler yaptığımı vs asla sormaz, bir gün gel dışarda yemek yiyelim parka gidelim yürüyüş yapalım demedi.
Evlendiğimizden beri havuzlu villa kiralamak hayalim var baş başa; durumumuz var ama "ne gerek varmış". Özel günleri kutlamak saçmaymış. Ben çok romantik ve ilgiliyim. Ama artık hevesim kalmadı hiçbirşeyde. Nasıl söylenir bilmiyorum ama çok dokunsalım, otururken elini tutmak öpmek, sevdiğim şeyler ama o pek hoşlanmaz.
Bakımlıyım elimden geldiği kadar ilgili saygılı olmaya çalışıyorum, mutluluğu için herşeyi yapmaya çalışıyorum. Yüzü hep gülsün istiyorum. Ama artık tükeniyorum ben... Evlilik dediğiniz bu muydu? Kendisi gibi beni de robot zannediyor; yemeğini yapan çamaşırlarını yıkayan, evini temizleyen bir robotum ben zaten benim duygularım hislerim isteklerim yok ki zaten. Birde çocuk istiyor, bende yavaş yavaş istemeye başlıyordum fakat dünkü ilgisizliği beni çok incitti, mutsuz bir kadından anne olur mu? Öyle çok imreniyorum ki karısıyla vakit geçirenlere. Bir keresinde misafirlerin yanında kızıp beni küçük düşürmüştü, oysa ki o istedi diye onun bütün ailesini çağırıp birsürü hazırlık yapmıştım sırf o istedi diye !
Aslında arada sırada çiçek alır çok ta hakkını yemek istemiyorum ama durum bu. Bazen özel meselelerini arkadaşlarıyla konuşurken öğreniyorum. Gelipte bana anlattığı çok nadir. Oysa ben evlilik; sevinci hüznü paylaşmak, birbirine yetebilmek, sevgiye doymak, sevdiğinin hayatında ilgi odağı olmak, sevmeye sevilmeye doymak zannederdim...
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer