Dünyada ne için yaşıyorum ben?

Yaş oldu 29. Günümüzde insanların daha 14 yaşlarında sevilebildiği bu dünyada ben 29 yaşında kadar hiç sevilmedim. Her seferinde rededildim, biraz tipsizim aşırı olmasada. Fakat fit bir görüntüm var spor ile. Giyim ve bakımımda iyi. Ama afedesiniz yavŞ*k değlim, öyle her kıza yavşamıyorum.. bazen görüyorum adam benden daha tipsiz veya sevgilisi/eşi olduğu halde biraz güzel kız görse ağzının suyu akıyor veya başka kadınlarla flört ediyor. Bu erkeklerin dahi değer gördüğü dünyada ben hiç görmedim. Beni hiç bir kadın sevmeye layık görmedi hatta annem babam dahil hiç
bir insan evladı sevmedi beni. Kişilik olarak çok iyiyim ama dışını beğenmeyen doğal olarak ve haklı olarak içe bakmıyor. Son bir kaç yıldır anlıyorum sevilmeye layık olmadığımı. Hayat çok anlaösız geliyor. Hiç sevilmeyen insanların hayatında büyük eksiklik oluyor. Erkeklik onurum ve özgüvenim yerle bir oldu yıllar içinde rededilmekten, yaşam sevincim bitti. Bazıları şu anda olduğu gibi gözlerim dolar. Sadece öleceğim günü bekliyorum çok yaşlı insanlar gibi. Çok üzülüyorum, çokk.. O Allah varsada nefret ediyorum ondan bana bunları yaptığı için.. Sadece bir çift sevgi ile bakan göz istedim 29 yıllık hayatım boyunca tek hayalimdi, bunca yıl ve gençliğim çok kötü geçti.
Şimdi benim gibi sevilmeyi hak etmeyen insan ne yapsın?