SEVGİYE İHTİYACIM VAR?

Eşimle 3 yıl önce evlendik.. çok severek evlendik.. Her şey başta çok güzeldi bana hiç kıyamazdı, bana çok düşkündü.. üstüme titriyordu.. ama şimdi çok başka birine dönüştü.. onu tanıyamıyorum.. ilgisiz bir adama dönüştü.. arkadaşlar ben çocukluğumdan beri sevgi göremeyen şiddet görerek büyüyen bir kadınım.. eşimden tek istediğim sevgisini hissetmek ilgilenmesini istemek.. şimdi demeyin eşin çalışıyorsa ondan yorgundur ilgilenmiyordur demeyin.. çünkü çalışmıyor.. Evlendiğimiz günden beri çalışmıyor ailesi destek veriyor bize.. tüm gün evde yaptığı hiç bi şey yok.. sürekli telefonuyla oyun oynuyor.. elinde telefon sürekli.. beni aldatacağını düşünmüyorum çünkü sürekli yanımda.. geçen bağırsak enfeksiyonu geçirdim ve aynı gün boğazlarımda şişti iki enfeksiyonu birden yaşadım.. ateşler içinde yandım kustum ağrıdan öldüm.. günlerce yemek yiyemedim kilolar verdim.. ben hastanede serum yerken adamın bana dediği şey aşkım eve gidince yemek yapar mısın bana dedi.. ben acıdan kıvranırken o kendini düşünmesi beni incitti.. sabah olunca annemi aradım anne işten izin al nolur gel çok kötüyüm dedim.. Annemde başka şehirde kadın kalktı yıllık izninden kullandı bana bakmaya geldi evime.. eşim benle ilgilendi hastayken az çok.. ama kırıcı davrandı.. ben kendime bile yemek hazırlayamıyorum diye annemi çağırdım adam kalkmış benden yemek kahve bekliyor.. üşümekten ağrıdan ağlıyorum diye bana kızıyordu eşim.. anlayamıyordu beni. Hasta insana böyle bakılmaz ki.. ağlıyorum diye kızıyordu.. Arkadaşlar önceden üstüme titreyen insan böyle bir adama dönüştü.. beni düşünmeyen biri oldu.. çok kırılıyorum çok yıprandım.. aylardır sevişmiyoruz bile.. ona yanaşıyorum ama beni eliyle itiyor.. 10 aydır bana elini sürmedi.. çok yıprandım.. bir kadın olarak kendimden utanıyorum.. onun ilgisini çekmek için çabalamaktan yanaşmaktan çok utanıyorum.. onun bana yanaşması beni arzulaması gerekirken benim onu arzulamam ne kadar doğru bilmiyorum.. arkadaşlar çok yıprandım çok yalnızım.. tek istediğim ondan saçlarımı okşaması. benimle oturup sohbet etmesi.. sohbet ediyoruz arada tabiki ama bazen telefona bakmaktan ben bir şey anlatırken benim yüzüme bakmıyor.. anlatasım gelmiyor sonrada.. ayrıcada tartıştırken çok kaba oluyor.. git annene orada kal bende kafa dinleyim diyor, beni bi rahat bırak artık diyor.. çok kırılıyorum.. onunla çok kez konuştum.. neden böyle ilgisizsin diyorum zaman geçsin diye telefonda oyun oynuyormuş.. çok kez dedim üzülüyorum diye ama beni anlamadı.. beni çok sevdiğini söylüyor hep, her şeyimsin diyor.. sevdiğini biliyorum ama hissettirmiyor bana.. sevgisinden mahrum bırakıyor babam gibi.. benim psikolojik sorunlarım var zaten üstünede sevdiğim adam böyle davranıca intiharı düşünüyorum bazen.. kimseye anlatamıyorum bunu.. kimseye hemde.. içimde yaşıyorum çok acı çekiyorum çok inciniyorum.. sevgisizlik beni öldürüyor.. lütfen beni anlamaya çalışın.. neden böyle davranıyor olabilir? Lütfen kırıcı konuşmayın.. çok hassas bir kadınım.