Hayatta neden hep kötüler beğeniliyor ve kazanıyor?

Metin Akpınar'ın çok güzel bir sözü var bununla ilgili aklıma geldi yazayım

Çocuklarınıza sakın 'bu dünyada iyiler kazanır' diye büyütmeyin, onlara deyin ki; "Dünyada hep arsızlar, çığırtkanlar, kötüler ve iki yüzlüler kazanır ama sen onursuz bir kazancın, onurlu bir kaybedişe asla ulaşamayacağını bil ve hep iyi kal.."

Bizim Gibi İyi Niyetli, Temiz Kalplilerin Sevgilisi, Arkadaşı, Dostu Olmaz. Anca Kötü Kalpli, Çar, Çakal, Sürekli Sevişmek, Öpüşmek İsteyen, İlk Buluşmada Eve Çağıran, Birden Fazla Kız Arkadaşı Edinen, İlgi Göstermeyen, Azı Küfür Dolu, Madde Kullanan, Suç İşleyen, Cezaevine Giren, Alkol Ve Sigara Bağımlısı Olan, Aldatan, Sürekli Cinsellik Fotoğrafları, Videoları İsteyen, Sürekli Yalan Söyleyen, Abaza Olanların Sevgilisi, Arkadaşı, Dostu Oluyor...

Keşke sorun dünyanın adaleti olsaydı. Sorun, dünyayı her geçen gün yok eden, hasta ruhlu bir türün adalet anlayışı.
Başkalarını sömürmeyi başaranların ayakta kaldığı bir düzen var.
Haliyle ayakta duran sevilir. Kötüleri beğenenler de en az onlar kadar kötü insanlar.
O insanlar hayatlarının bir yerlerinde hep daha fazlasını istemiş ve elindekini kendi gibi bir değersizle, değersizleştirmiştir.