İlginç reddedilme/reddetme anılarınız?

ah bu konuda cok doluyum. biraz yazmak istiyorum.

simdi ben cok icine kapanik biriyim. sevdigimi belli etmiyorum, icimde buyuyor her sey yani bi insana baglaniyorum ama ona asla belli etmeden.

ta ilk okulda ilk sevdigim cocukta bile boyleydi. onu 10 sene kadar hic gormedim sadece aklimda o vardi. sonra bi arkadasin yarimiyla facebooktan buldum bi cesaret yazdim konustum ama sonra hic acilmadan oylece biraktim, yillar sonra bi yerde gordum bir sey hissetmedigimi farkettim.

sonra bir kac kisilerden daha hoslandim, yine soylemedim belli etmedim icimde tuttum.

sonra birine kapildim, 4-5 sene sevdim. o da beni sevdi sanistim, en sonunda bi cesaret ulastim (bunda suclu benim cunku ilk basta o bana adim atarken ben durdurdum hep yuz vermedim vs) facebooktan mesajla yazdim seni seviyorum vs, o kadar oyalamisim ki cocuk istemiyorum dedi. cunku cesaretsizlik bende tutarsizliga donusmustu. hayatim boyunca kimseye tam olarak guvenip ellerini tutup onlarla bi yola hesapsizca cikmayi dusunemedim.

neyse ondan sonra cok agladim falan. sonra biri daha cikti karsima, ona da yine yuz vermedim, sonra baktim yine de israrla bana ulasmak istiyor, bu sefer ona da mesaj attim, bulusalim diye. o da olmadi.

bunlar hep iletisim bozuklugundan, sevgimi gosterememek sadece yaziya dokmekten oldu. yani tedbirli olsun diye kendimi o kadar kastim o kadar kendime hakim oldum ki sadece en son raddede yazarak bi hamle yapiyordum. sonuc yine ayni o da reddetti gibi bir sey ya da agzimi aradi tam bilmiyorum ona da sonuna kadar sevdigimi belli edip pesinden gidemeyince o da oyle bitti.

simdi tabi yine kalp bos durmuyor. hoslandigim biri var ama ulasmam imkansiz, onun da beni isteyecegini sanmam..

o yuzden bu isler benim icin bitti gibi bir sey. sorunlu insan reddediliyor o kadar.

sevmek istemiyorum, sevmek cok aci verici.

BANA "piçlik yapıp sonradan üzmicem manit olarak düşünmüyom taaam kardeşimsin ama kardeşler sev olmaz" DEMİŞTİ