Artık hiç bir kıza koynunda ağlayabilecek kadar bile güvenmiyorum. Her duygusal oluşumda tepeme kötü bir şekilde binildi ve ne zaman "Bu kız bana sahip çıkar." desem hep tersi oldu. Suçlu olmadığım olaylarda suçlanıp yüzüstü bırakıldım ve tepeme binildi. Bu duygusallığa bile değmeyeceğini düşünüyorum. Daha fazla detaya girmeme gerek var mı?
Sıkıca sarılırdım, ağlaması geçene kadar kulağına sakinleştirici, teskin edici sözler fısıldardım. Sonra da derdini dinlerdim, moralini düzeltmek için güldürürdüm, yanaklarını sıkardım, elini ısırırdım. :))