Sözlendim; hiçbir sebep yokken yarı yolda bırakılıp terkedildim. Aradan baya zaman geçmesine rağmen unutamıyorum onu. Sanki gün geçtikçe daha çok seviyor, bağlanıyorum. Beni sevenleri gözlerim görmüyor bile. Ne yapacağız böyle ey KS ahalisi?
O zaman sorun sen ve senin gibilerde. Kusura bakma ama eleştirimi burada ç sert yapacağım; çünkü gerçekten değer veren efendi insanları sen ve hemcinslerinin çoğu elinizin tersiyle itip böyle hevesini alana kadar devam eden, işi gücü takılmalık ilişki olan hanzodur, serseridir, maçodur ya da bilmem necidir... Nerede böyle sıkıntılı tip varsa onlara gidiyorsunuz ve bu sonuna kadar hoşuma gitmiyor. Sonra da böyleleri sizi harap edince gelip ağlıyorsunuz. Yapmayın. "Kendi düşen ağlamaz." diye bir söz vardır. Şöyle herifler uğruna hiç bir zaman göremediğiniz iyi niyetli erkekler adına ben üzülüyorum gerçekten. Bu da böyle bir gerçek.