Benim muhattabım o kişi değil ki.. O el, o yabancı.. Hayatımdaki insan açılmamış bana, elin kızı mı acıyacak? Aslında bizler hep yanlış kişiye öfke duyuyoruz egomuzdan dolayı.. Belki de sevdiğimiz kişiyi affetmek istediğimiz için bizi onunla aldatan kişiden çıkarıyoruz hıncımızı.. Asıl kızgın olmamız gereken kişi bizi aldatan kişidir.. Bizi kendisiyle aldattığı kişiye kızgın olmamalıyız.. Çünkü o olmasaydı, başkasıyla aldatacaktı.. Bizi aldattığı kişi aile dostumuzsa, akrabamızsa, arkadaşımızsa kızabiliriz o kişiye ancak.. Aksi takdirde kızmamız, hesap sormamız anlamsız
duruma göre. eğer yattığı kızın sevgilisini olduğunu biliyorsa ve yine de yapıyorsa duyarım ama onun da haberi yoksa yalancı olan benim kız arkadaşımsa hayır duymam nötr olurum
Hayır, neden nefret duyayım ki? Sonuçta beni aldatan kişi o değil, sevgilim olacak şahsiyetsiz.. Büyük ihtimalle onun hiç bir şeyden haberi yoktur zaten..
Sadece genelde değil hep oyle olur ki : gittiği bıraktıgının kesip attıgı tırnak olmaz. Bokunu surmezsin. Dolayısıyla nefret değil de agzına ne gelirse sayarsın yani.
Benim ona aldatmasi için verdiğim sebepler, onun benden başka birisiyle daha mutlu olucagi hissini verdiysem kendimden nefret ederim. aldartigi kişiden ya da ondan duymam.